Stropy drewniane po użytkowaniu przez dziesiątki lat są najczęściej ugięte. Poza tym ciężkie wypełnienie wewnątrz stropu polepą nadmiernie obciąża mury i fundamenty budynku, a przeciążone stropy ograniczają możliwość zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń. Przeprowadzone badania udowodniły, że tak (jak poniżej) przygotowany strop spełnia wymagania w zakresie ochrony przed hałasem dla mieszkań w budynku wielorodzinnym, a uzyskane wartości są znacznie lepsze niż wymagania Wewnątrz stropu nie należy stosować izolacji z folii. Wyjątek może stanowić wprowadzenie folii paroizolacyjnej nad pomieszczeniami mokrymi pomiędzy płytami gipsowo-kartonowymi sufitu i wełną mineralną. oprac. Agnieszka Zygmunttekst, zdjęcia i rysunek: Uciechowski

^{Zmiana układu ścian działowych może również ograniczać się do rozbiórki niektórych ścian działowych między oddzielnymi pomieszczeniami w celu ich połączenia. Na podstawie art. 29 Prawa budowlanego można stwierdzić, że takie roboty budowlane nie zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.} Dział I. Przepisy ogólne Dział IPrzepisy ogólne § 1. [Zakres rozporządzenia] Rozporządzenie ustala warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek przeznaczonych pod zabudowę, zapewniające spełnienie wymagań art. 5 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.§ 2. [Stosowanie przepisów rozporządzenia]1. Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 135 ust. 10 oraz § 207 ust. Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania:1) budynków o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 1000 m2 , 2) budynków o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m2 , o których mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1-4 i 6 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane- wymagania, o których mowa w § 1, mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej (uchylony).3a. Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m2 wymagania, o których mowa w § 1, z wyłączeniem wymagań charakterystyki energetycznej, mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań, o których mowa w ust. 2, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej Dla budynków i terenów wpisanych do rejestru zabytków lub obszarów objętych ochroną konserwatorską na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ekspertyza, o której mowa w ust. 2, podlega również uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem Przepisy rozporządzenia odnoszące się do budynku o określonym przeznaczeniu stosuje się także do każdej części budynku o tym (uchylony). § 3. [Definicje legalne]Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:1) zabudowie śródmiejskiej - należy przez to rozumieć zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;1a) działce budowlanej - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;2) zabudowie jednorodzinnej - należy przez to rozumieć jeden budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków, wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi;3) zabudowie zagrodowej - należy przez to rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych;4) budynku mieszkalnym - należy przez to rozumieć:a) budynek mieszkalny wielorodzinny,b) budynek mieszkalny jednorodzinny;5) budynku zamieszkania zbiorowego - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny;6) budynku użyteczności publicznej - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny;7) budynku rekreacji indywidualnej - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku;8) budynku gospodarczym - należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych;9) mieszkaniu - należy przez to rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego;10) pomieszczeniu mieszkalnym - należy przez to rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego;11) pomieszczeniu pomocniczym - należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się w obrębie mieszkania lub lokalu użytkowego służące do celów komunikacji wewnętrznej, higieniczno-sanitarnych, przygotowywania posiłków, z wyjątkiem kuchni zakładów żywienia zbiorowego, a także do przechowywania ubrań, przedmiotów oraz żywności;12) pomieszczeniu technicznym - należy przez to rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku;13) pomieszczeniu gospodarczym - należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych;14) lokalu użytkowym - należy przez to rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym;15) poziomie terenu - należy przez to rozumieć przyjętą w projekcie rzędną terenu w danym miejscu działki budowlanej;16) kondygnacji - należy przez to rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne;17) kondygnacji podziemnej - należy przez to rozumieć kondygnację zagłębioną poniżej poziomu przylegającego do niej terenu co najmniej w połowie jej wysokości w świetle, a także każdą usytuowaną pod nią kondygnację;18) kondygnacji nadziemnej - należy przez to rozumieć każdą kondygnację niebędącą kondygnacją podziemną;19) antresoli - należy przez to rozumieć górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona;20) suterenie - należy przez to rozumieć kondygnację budynku lub jej część zawierającą pomieszczenia, w której poziom podłogi w części lub całości znajduje się poniżej poziomu projektowanego lub urządzonego terenu, lecz co najmniej od strony jednej ściany z oknami poziom podłogi znajduje się nie więcej niż 0,9 m poniżej poziomu terenu przylegającego do tej strony budynku;21) piwnicy - należy przez to rozumieć kondygnację podziemną lub najniższą nadziemną bądź ich część, w których poziom podłogi co najmniej z jednej strony budynku znajduje się poniżej poziomu terenu;22) terenie biologicznie czynnym - należy przez to rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie;23) powierzchni wewnętrznej budynku - należy przez to rozumieć sumę powierzchni wszystkich kondygnacji budynku, mierzoną po wewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych budynku w poziomie podłogi, bez pomniejszenia o powierzchnię przekroju poziomego konstrukcji i przegród wewnętrznych, jeżeli występują one na tych kondygnacjach, a także z powiększeniem o powierzchnię antresoli;24) kubaturze brutto budynku - należy przez to rozumieć sumę kubatury brutto wszystkich kondygnacji, stanowiącą iloczyn powierzchni całkowitej, mierzonej po zewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych i wysokości kondygnacji brutto, albo między podłogą na stropie lub warstwą wyrównawczą na gruncie a górną powierzchnią podłogi bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu nad najwyższą kondygnacją, przy czym do kubatury brutto budynku:a) wlicza się kubaturę przejść, prześwitów i przejazdów bramowych, poddaszy nieużytkowych oraz przekrytych części zewnętrznych budynku, takich jak: loggie, podcienia, ganki, krużganki, werandy, a także kubaturę balkonów i tarasów, obliczaną do wysokości balustrady,b) nie wlicza się kubatury ław i stóp fundamentowych, kanałów i studzienek instalacyjnych, studzienek przy oknach piwnicznych, zewnętrznych schodów, ramp i pochylni, gzymsów, daszków i osłon oraz kominów i attyk ponad płaszczyzną dachu;25) parkingu - należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują;26) aneksie kuchennym - należy przez to rozumieć część pomieszczenia mieszkalnego służącą do przygotowywania posiłków. § 4. [Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi]Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi dzielą się na:1) pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny;2) pomieszczenia przeznaczone na czasowy pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa od 2 do 4 godzin włącznie. § 5. [Pomieszczenia nieprzeznaczone na pobyt ludzi]1. Nie uważa się za przeznaczone na pobyt ludzi pomieszczeń, w których:1) łączny czas przebywania tych samych osób jest krótszy niż 2 godziny w ciągu doby, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź też praca polega na krótkotrwałym przebywaniu związanym z dozorem oraz konserwacją maszyn i urządzeń lub utrzymaniem czystości i porządku;2) mają miejsce procesy technologiczne niepozwalające na zapewnienie warunków przebywania osób stanowiących ich obsługę, bez zastosowania indywidualnych urządzeń ochrony osobistej i zachowania specjalnego reżimu organizacji pracy;3) jest prowadzona hodowla roślin lub zwierząt, niezależnie od czasu przebywania w nich osób zajmujących się Przepis ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy. § 6. [Sposób mierzenia wysokości budynku]Wysokość budynku, służącą do przyporządkowania temu budynkowi odpowiednich wymagań rozporządzenia, mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku, do górnej powierzchni najwyżej położonego stropu, łącznie z grubością izolacji cieplnej i warstwy ją osłaniającej, bez uwzględniania wyniesionych ponad tę płaszczyznę maszynowni dźwigów i innych pomieszczeń technicznych, bądź do najwyżej położonego punktu stropodachu lub konstrukcji przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. § 7. (uchylony). § 8. [Podział budynków na grupy wysokości]W celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się następujący podział budynków na grupy wysokości:1) niskie (N) - do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4 kondygnacji nadziemnych włącznie;2) średniowysokie (SW) - ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie;3) wysokie (W) - ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie;4) wysokościowe (WW) - powyżej 55 m nad poziomem terenu. § 9. [Wymiary wymagane w rozporządzeniu]1. Wymagane w rozporządzeniu wymiary należy rozumieć jako uzyskane z uwzględnieniem wykończenia powierzchni elementów budynku, a w odniesieniu do szerokości drzwi - jako wymiary w świetle Grubość skrzydła drzwi po otwarciu nie może pomniejszać wymiaru szerokości otworu w świetle Określone w rozporządzeniu odległości budynków od innych budynków, urządzeń budowlanych lub granicy działki budowlanej mierzy się w poziomie w miejscu ich najmniejszego Dla budynków istniejących dopuszcza się przyjmowanie odległości, o których mowa w ust. 3, bez uwzględnienia grubości warstw izolacji termicznej, tynków lub okładzin zewnętrznych, przy czym nie dotyczy to ściany budynku usytuowanej bezpośrednio przy granicy Wykaz Polskich Norm powołanych w rozporządzeniu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Dział V. Bezpieczeństwo konstrukcji § 203. [Zapewnienie bezpieczeństwa konstrukcji budynku]Budynki i urządzenia z nimi związane powinny być projektowane i wykonywane w taki sposób, aby obciążenia mogące na nie działać w trakcie budowy i użytkowania nie prowadziły do:1) zniszczenia całości lub części budynku;2) przemieszczeń i odkształceń o niedopuszczalnej wielkości;3) uszkodzenia części budynków, połączeń lub zainstalowanego wyposażenia w wyniku znacznych przemieszczeń elementów konstrukcji;4) zniszczenia na skutek wypadku, w stopniu nieproporcjonalnym do jego przyczyny. § 204. [Stany graniczne nośności i przydatności do użytkowania]1. Konstrukcja budynku powinna spełniać warunki zapewniające nieprzekroczenie stanów granicznych nośności oraz stanów granicznych przydatności do użytkowania w żadnym z jego elementów i w całej Stany graniczne nośności uważa się za przekroczone, jeżeli konstrukcja powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi znajdujących się w budynku oraz w jego pobliżu, a także zniszczenie wyposażenia lub przechowywanego Stany graniczne przydatności do użytkowania uważa się za przekroczone, jeżeli wymagania użytkowe dotyczące konstrukcji nie są dotrzymywane. Oznacza to, że w konstrukcji budynku nie mogą wystąpić:1) lokalne uszkodzenia, w tym również rysy, które mogą ujemnie wpływać na przydatność użytkową, trwałość i wygląd konstrukcji, jej części, a także przyległych do niej niekonstrukcyjnych części budynku;2) odkształcenia lub przemieszczenia ujemnie wpływające na wygląd konstrukcji i jej przydatność użytkową, włączając w to również funkcjonowanie maszyn i urządzeń, oraz uszkodzenia części niekonstrukcyjnych budynku i elementów wykończenia;3) drgania dokuczliwe dla ludzi lub powodujące uszkodzenia budynku, jego wyposażenia oraz przechowywanych przedmiotów, a także ograniczające jego użytkowanie zgodnie z Warunki bezpieczeństwa konstrukcji, o których mowa w ust. 1, uznaje się za spełnione, jeżeli konstrukcja ta odpowiada Polskim Normom dotyczącym projektowania i obliczania Wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do W zakresie stanów granicznych przydatności do użytkowania budynków projektowanych na terenach podlegających wpływom eksploatacji górniczej, wymaganie określone w ust. 4 nie dotyczy tych odkształceń, uszkodzeń oraz drgań konstrukcji, które wynikają z oddziaływań powodowanych eksploatacją Budynki użyteczności publicznej z pomieszczeniami przeznaczonymi do przebywania znacznej liczby osób, takie jak: hale widowiskowe, sportowe, wystawowe, targowe, handlowe, dworcowe powinny być wyposażone, w zależności od potrzeb, w urządzenia do stałej kontroli parametrów istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji, takich jak: przemieszczenia, odkształcenia i naprężenia w konstrukcji. § 205. [Stosowanie zabezpieczeń konstrukcji na terenach podlegających wpływom eksploatacji górniczej]Na terenach podlegających wpływom eksploatacji górniczej powinny być stosowane zabezpieczenia konstrukcji budynków, odpowiednie do stanu zagrożenia, wynikającego z prognozowanych oddziaływań powodowanych eksploatacją górniczą, przez które rozumie się wymuszone przemieszczenia i odkształcenia oraz drgania podłoża. § 206. [Ekspertyza techniczna stanu obiektu istniejącego]1. W przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego Rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. Dział VII. Bezpieczeństwo użytkowania § 291. [Wymogi bezpieczeństwa dotyczące konstrukcji budynków i urządzeń]Budynek i urządzenia z nim związane powinny być projektowane i wykonane w sposób niestwarzający niemożliwego do zaakceptowania ryzyka wypadków w trakcie użytkowania, w szczególności przez uwzględnienie przepisów niniejszego działu. § 292. [Daszek lub podcień ochronny]1. Wejścia do budynku o wysokości powyżej dwóch kondygnacji nadziemnych, mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi, należy ochraniać daszkiem lub podcieniem ochronnym o szerokości większej co najmniej o 1 m od szerokości drzwi oraz o wysięgu lub głębokości nie mniejszej niż 1 m w budynkach niskich (N) i 1,5 m w budynkach wyższych. Wymaganie to nie dotyczy budynków na terenie zakładów karnych, aresztów śledczych oraz zakładów poprawczych i schronisk dla Daszek, o którym mowa w ust. 1, powinien mieć konstrukcję umożliwiającą przeniesienie ewentualnych obciążeń, jakie w prawdopodobnym zakresie może spowodować upadek okładzin elewacyjnych, skrzydeł okiennych lub szyb. § 293. [Wymogi umieszczania urządzeń i konstrukcji]1. Tablice informacyjne, reklamy i podobne urządzenia oraz dekoracje powinny być tak usytuowane, wykonane i zamocowane, aby nie stanowiły zagrożenia bezpieczeństwa dla użytkowników budynku i osób Daszki, balkony oraz stałe i ruchome osłony przeciwsłoneczne mogą być umieszczane na wysokości co najmniej 2,4 m nad poziomem chodnika, z pozostawieniem nieosłoniętego pasma ruchu od strony jezdni o szerokości co najmniej 1 Wystawy sklepowe, gabloty reklamowe, a także obudowy urządzeń technicznych nie mogą być wysunięte poza płaszczyznę ściany zewnętrznej budynku o więcej niż 0,5 m - przy zachowaniu użytkowej szerokości chodnika nie mniejszej niż 2 m oraz zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu dla osób z dysfunkcją narządu Skrzydła drzwiowe i okienne oraz kraty, okiennice lub inne osłony, w pozycji otwartej lub zamkniętej, nie mogą zawężać szerokości użytkowej chodnika usytuowanego bezpośrednio przy ścianie zewnętrznej budynku, w której się Wymaganie określone w ust. 4 dotyczy także zewnętrznych schodów i Urządzenia oświetleniowe, w tym reklamy, umieszczone na zewnątrz budynku lub w jego otoczeniu nie mogą powodować uciążliwości dla jego użytkowników ani też przechodniów i kierowców. Jeżeli światło skierowane jest na elewację budynku zawierającą okna, natężenie oświetlenia na tej elewacji nie może przekraczać 5 luksów w przypadku światła białego i 3 luksów w przypadku światła kolorowego lub światła o zmieniającym się natężeniu, błyskowego, ewentualnie pulsującego. § 294. [Wypusty kanalizacyjne]1. Wpusty kanalizacyjne, pokrywy urządzeń sieci uzbrojenia terenu i instalacji podziemnych oraz inne osłony otworów, usytuowane na trasie przejścia lub przejazdu, powinny znajdować się w płaszczyźnie chodnika lub Wpusty kanalizacyjne oraz ażurowe osłony otworów w płaszczyźnie chodnika lub przejścia przez jezdnię powinny mieć odstępy między prętami lub średnice otworów nie większe niż 20 Umieszczenie odbojów, skrobaczek, wycieraczek do obuwia lub podobnych urządzeń wystających ponad poziom płaszczyzny dojścia w szerokości drzwi wejściowych do budynku jest zabronione. § 295. [Skrzydła drzwiowe – sposób oznakowania i materiał]Skrzydła drzwiowe, wykonane z przezroczystych tafli, powinny być oznakowane w sposób widoczny i wykonane z materiału zapewniającego bezpieczeństwo użytkowników w przypadku stłuczenia. § 296. [Schody zewnętrzne i wewnętrzne]1. Schody zewnętrzne i wewnętrzne, służące do pokonania wysokości przekraczającej 0,5 m, powinny być zaopatrzone w balustrady lub inne zabezpieczenia od strony przestrzeni W budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zagrodowym i rekreacji indywidualnej warunek określony w ust. 1 uważa się za spełniony również wówczas, gdy schody i pochylnie o wysokości do 1 m, niemające balustrad, są obustronnie szersze w stosunku do drzwi lub innego przejścia, do którego prowadzą, co najmniej po 0,5 Schody zewnętrzne i wewnętrzne, o których mowa w ust. 1, w budynku użyteczności publicznej powinny mieć balustrady lub poręcze przyścienne, umożliwiające lewo- i prawostronne ich użytkowanie. Przy szerokości biegu schodów większej niż 4 m należy zastosować dodatkową balustradę pośrednią. § 297. [Drgania schodów, pochylni, pomostów i galerii]Konstrukcja schodów, pochylni, pomostów i galerii, służących komunikacji ogólnej w budynku mieszkalnym, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, nie może być podatna na wywoływane przez użytkowników drgania. § 298. [Wymogi dotyczące balustrad]1. Balustrady przy schodach, pochylniach, portfenetrach, balkonach i loggiach nie powinny mieć ostro zakończonych elementów, a ich konstrukcja powinna zapewniać przeniesienie sił poziomych, określonych w Polskiej Normie dotyczącej podstawowych obciążeń technologicznych i montażowych. Wysokość i wypełnienie płaszczyzn pionowych powinny zapewniać skuteczną ochronę przed wypadnięciem osób. Szklane elementy balustrad powinny być wykonane ze szkła o podwyższonej wytrzymałości na uderzenia, tłukącego się na drobne, nieostre Wysokość i prześwity lub otwory w wypełnieniu balustrad powinny mieć wymiary określone w tabeli: Rodzaj budynków(przeznaczenie użytkowe) Minimalna wysokość balustrady, mierzona do wierzchu poręczy (m) Maksymalny prześwit lub wymiar otworu pomiędzy elementami wypełnienia balustrady (m) 1 2 3 Budynki jednorodzinne i wnętrza mieszkań wielopoziomowych 0,9 nie reguluje się Budynki wielorodzinne i zamieszkania zbiorowego, oświaty i wychowania oraz zakładów opieki zdrowotnej 1,1 0,12 Inne budynki 1,1 0,2 3. W budynku, w którym przewiduje się zbiorowe przebywanie dzieci bez stałego nadzoru, balustrady powinny mieć rozwiązania uniemożliwiające wspinanie się na nie oraz zsuwanie się po Przy balustradach lub ścianach przyległych do pochylni, przeznaczonych dla ruchu osób niepełnosprawnych, należy zastosować obustronne poręcze, umieszczone na wysokości 0,75 i 0,9 m od płaszczyzny Poręcze przy schodach zewnętrznych i pochylniach, przed ich początkiem i za końcem, należy przedłużyć o 0,3 m oraz zakończyć w sposób zapewniający bezpieczne Poręcze przy schodach i pochylniach powinny być oddalone od ścian, do których są mocowane, co najmniej 0,05 Balustrady oddzielające różne poziomy w halach sportowych, teatrach, kinach, a także w innych budynkach użyteczności publicznej powinny zapewniać bezpieczeństwo użytkowników także w przypadku paniki. Dopuszcza się obniżenie pionowej części balustrady do 0,7 m, pod warunkiem uzupełnienia jej górną częścią poziomą o szerokości dającej łącznie z częścią pionową wymiar co najmniej 1,2 m. § 299. [Wymogi dotyczące okien]1. Okna w budynku powyżej drugiej kondygnacji nadziemnej, a także okna na niższych kondygnacjach, wychodzące na chodniki lub inne przejścia dla pieszych, powinny mieć skrzydła otwierane do Dopuszcza się stosowanie okien otwieranych na zewnątrz, o poziomej osi obrotu i maksymalnym wychyleniu skrzydła do 0,6 m, mierząc od lica ściany zewnętrznej, pod warunkiem zastosowania w nich szyb zapewniających bezpieczeństwo użytkowania oraz umożliwienia ich mycia, konserwacji i naprawy od wewnątrz pomieszczeń lub z urządzeń technicznych instalowanych na zewnątrz Przepisów określonych w ust. 1 i 2 nie stosuje się do budynku wpisanego do rejestru Okna w budynku wysokościowym, na kondygnacjach położonych powyżej 55 m nad terenem, powinny mieć zabezpieczenia umożliwiające ich otwarcie tylko przez osoby mające upoważnienia właściciela lub zarządcy Okna w pomieszczeniach przewidzianych do korzystania przez osoby niepełnosprawne powinny mieć urządzenia przeznaczone do ich otwierania, usytuowane nie wyżej niż 1,2 m nad poziomem podłogi. § 300. [Kraty zewnętrzne i okiennice]1. Kraty zewnętrzne, zastosowane w otworach okiennych i balkonowych, powinny być wykonane w sposób zapobiegający możliwości wspinania się po nich do pomieszczeń położonych na wyższych Kraty i okiennice, w co najmniej jednym otworze okiennym, powinny otwierać się od wewnątrz:1) mieszkania;2) pomieszczenia mieszkalnego znajdującego się w budynku innym niż mieszkalnym;3) pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi w suterenie lub w budynku tymczasowym z materiałów palnych;4) pomieszczeń, o których mowa w § 239 ust. Wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczą zakładów karnych i aresztów śledczych oraz zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich. § 301. [Odległość między górną krawędzią wewnętrznego podokiennika a podłogą]1. W budynku na kondygnacjach położonych poniżej 25 m nad terenem odległość między górną krawędzią wewnętrznego podokiennika a podłogą powinna wynosić co najmniej 0,85 m, z wyjątkiem przyziemia oraz ścianek podokiennych w loggii, na tarasie lub galerii, gdzie nie podlega ona W budynku na kondygnacjach położonych powyżej 25 m nad terenem między górną krawędzią podokiennika a podłogą należy zachować odległość co najmniej 1,1 m, z wyjątkiem okien wychodzących na loggie, tarasy lub Wysokość położenia podokiennika, określona w ust. 1 i 2, może być pomniejszona, pod warunkiem zastosowania zabezpieczenia okna balustradą do wymaganej wysokości lub zastosowania w tej części okna skrzydła nieotwieranego i szkła o podwyższonej wytrzymałości. § 302. [Temperatura]1. W budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi temperatura na powierzchni elementów centralnego ogrzewania, niezabezpieczonych przed dotknięciem przez użytkowników, nie może przekraczać 90° W budynku, o którym mowa w ust. 1, lecz z ogrzewaniem powietrznym, temperatura strumienia powietrza w odległości 1 cm od wylotu do pomieszczenia nie może przekraczać 70°C - jeżeli znajduje się on na wysokości ponad 3,5 m od poziomu podłogi i 45°C - w pozostałych W pomieszczeniu przeznaczonym na zbiorowy pobyt dzieci oraz osób niepełnosprawnych na grzejnikach centralnego ogrzewania należy umieszczać osłony, ochraniające od bezpośredniego kontaktu z elementem W budynkach przeznaczonych na zbiorowy pobyt dzieci i osób niepełnosprawnych, w instalacji wody ciepłej powinny być stosowane termostatyczne zawory mieszające z ograniczeniem maksymalnej temperatury do 43°C, a w instalacjach prysznicowych do 38°C, zapobiegające poparzeniu. § 303. [Balkony, loggie i portfenetry]1. W budynku na kondygnacjach położonych powyżej 25 m nad terenem zabrania się stosowania balkonów. Nie dotyczy to balkonów o przeznaczeniu W budynku na kondygnacjach położonych powyżej 25 m nad terenem można stosować loggie wyłącznie z balustradami pełnymi. Stosowanie logii powyżej 55 m nad terenem jest W budynku na kondygnacjach położonych powyżej 12 m, lecz nie wyżej niż 25 m nad terenem, można stosować portfenetry, pod warunkiem zastosowania w nich progów o wysokości co najmniej 0,15 m. § 304. [Szkło lub inny materiał o podwyższonej wytrzymałości na uderzenia]1. Przeszklenie okien połaciowych, których krawędź jest usytuowana na wysokości ponad 3 m nad poziomem podłogi, świetlików oraz dachów w budynkach użyteczności publicznej i zakładów pracy, powinno być wykonane ze szkła lub innego materiału o podwyższonej wytrzymałości na Okładzina szklana ścian zewnętrznych budynku wysokiego i wysokościowego powinna być wykonana ze szkła o podwyższonej wytrzymałości na uderzenia, tłukącego się na drobne, nieostre odłamki. § 305. [Nawierzchnia, posadzki i wykładziny]1. Nawierzchnia dojść do budynków, schodów i pochylni zewnętrznych i wewnętrznych, ciągów komunikacyjnych w budynku oraz podłóg w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, a także posadzki w garażu, powinna być wykonana z materiałów niepowodujących niebezpieczeństwa Posadzki i wykładziny w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi powinny być wykonane z materiałów antyelektrostatycznych, spełniających warunki określone w Polskich Normach dotyczących ochrony przed elektrycznością Nawierzchnia zewnętrznej pochylni samochodowej o nachyleniu większym niż 15% powinna być karbowana. § 306. [Zmiana poziomu podłogi – rozwiązania techniczne]1. W budynku użyteczności publicznej, produkcyjnym i magazynowym, w miejscach, w których następuje zmiana poziomu podłogi, należy zastosować rozwiązania techniczne, plastyczne lub inne sygnalizujące tę W budynkach, o których mowa w ust. 1, powierzchnie spoczników schodów i pochylni powinny mieć wykończenie wyróżniające je odcieniem, barwą bądź fakturą, co najmniej w pasie 30 cm od krawędzi rozpoczynającej i kończącej bieg schodów lub pochylni. § 307. [Tablica informacyjna o dopuszczalnych wielkościach obciążeń]W budynku produkcyjnym i magazynowym, w których mogą wystąpić zmienne obciążenia użytkowe stropów, schodów lub pomostów roboczych, należy w widocznym miejscu umieścić tablicę informacyjną, określającą dopuszczalną wielkość obciążenia tych elementów. § 308. [Zapewnienie wyjścia na dach]1. W budynkach o dwóch lub więcej kondygnacjach nadziemnych należy zapewnić wyjście na dach co najmniej z jednej klatki schodowej, umożliwiające dostęp na dach i do urządzeń technicznych tam W budynkach wysokich (W) i wysokościowych (WW) wyjścia, o których mowa w ust. 1, należy zapewnić z każdej klatki Jako wyjście z klatki schodowej na dach należy stosować drzwi o szerokości 0,8 m i wysokości co najmniej 1,9 m lub klapy wyłazowe o wymiarze 0,8 x 0,8 m w świetle, do których dostęp powinien odpowiadać warunkom określonym w § Na dachu o spadku ponad 25% oraz na dachu pokrytym materiałami łamliwymi (tłukącymi) należy wykonać stałe dojścia do kominów, urządzeń technicznych oraz anten radiowych i Dojścia, o których mowa w ust. 4, na odcinkach o nachyleniu ponad 25% powinny mieć zabezpieczenia przed Na dachu o spadku ponad 100% powinny być zamocowane stałe uchwyty dla lin bezpieczeństwa lub bariery ochronne nad dolną krawędzią dachu. Dział IX. Ochrona przed hałasem i drganiami § 323. [Ochrona przed hałasem]1. Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających Pomieszczenia w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej należy chronić przed hałasem:1) zewnętrznym przenikającym do pomieszczenia spoza budynku;2) pochodzącym od instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku;3) powietrznym i uderzeniowym, wytwarzanym przez użytkowników innych mieszkań; lokali użytkowych lub pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych;4) pogłosowym, powstającym w wyniku odbić fal dźwiękowych od przegród ograniczających dane pomieszczenie. § 324. [Poziom hałasów i drgań – odpowiednie kształtowanie i zabezpieczenie budynku]Budynek, w którym ze względu na prowadzoną w nim działalność lub sposób eksploatacji mogą powstawać uciążliwe dla otoczenia hałasy lub drgania, należy kształtować i zabezpieczać tak, aby poziom hałasów i drgań przenikających do otoczenia z pomieszczeń tego budynku nie przekraczał wartości dopuszczalnych określonych w odrębnych przepisach dotyczących ochrony środowiska, a także nie powodował przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań w pomieszczeniach innych budynków podlegających ochronie przeciwhałasowej i przeciwdrganiowej określonego w Polskich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach. § 325. [Poziom hałasów i drgań – odpowiednie usytuowanie budynków]1. Budynki mieszkalne, budynki zamieszkania zbiorowego i budynki użyteczności publicznej należy sytuować w miejscach najmniej narażonych na występowanie hałasu i drgań, a jeżeli one występują i ich poziomy będą powodować w pomieszczeniach tych budynków przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań, określonych w Polskich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach, należy stosować skuteczne Budynki z pomieszczeniami wymagającymi ochrony przed zewnętrznym hałasem i drganiami należy chronić przed tymi uciążliwościami poprzez zachowanie odpowiednich odległości od ich źródeł, usytuowanie i ukształtowanie budynku, stosowanie elementów amortyzujących drgania oraz osłaniających i ekranujących przed hałasem, a także racjonalne rozmieszczenie pomieszczeń w budynku oraz zapewnienie izolacyjności akustycznej przegród zewnętrznych określonej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych. § 326. [Izolacja akustyczna]1. Poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach użyteczności publicznej, z wyłączeniem budynków, dla których jest konieczne spełnienie szczególnych wymagań ochrony przed hałasem, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w W budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności:1) ścian zewnętrznych, stropodachów, ścian wewnętrznych, okien w przegrodach zewnętrznych i wewnętrznych oraz drzwi w przegrodach wewnętrznych - od dźwięków powietrznych;2) stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych;3) podestów i biegów klatek schodowych w obrębie lokali mieszkalnych - od dźwięków Prowadzone w budynku przewody i kanały instalacyjne (w tym kanały wentylacyjne) nie mogą powodować pogorszenia izolacyjności akustycznej między pomieszczeniami poniżej wartości wynikających z wymagań zawartych w Polskiej Normie dotyczącej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów W budynku mieszkalnym wielorodzinnym:1) izolacja akustyczna stropów międzymieszkaniowych powinna zapewniać zachowanie przez te stropy właściwości akustycznych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, bez względu na rodzaj zastosowanej nawierzchni podłogowej;2) należy unikać takich układów funkcjonalnych, przy których pomieszczenia sanitarne jednego mieszkania przylegają do pokoju sąsiedniego mieszkania; jeżeli to wymaganie nie zostanie spełnione, ściana międzymieszkaniowa oddzielająca pokój jednego mieszkania od pomieszczenia sanitarnego i kuchni sąsiedniego mieszkania, do której są mocowane przewody i urządzenia instalacyjne, musi mieć konstrukcję zapewniającą ograniczenie przenoszenia przez ścianę dźwięków materiałowych, co w szczególności można uzyskać przy zastosowaniu ściany o masie powierzchniowej nie mniejszej niż 300 kg/m2;3) przy mocowaniu urządzeń i przewodów instalacyjnych wewnątrz mieszkania, stanowiących jego wyposażenie techniczne, należy stosować zabezpieczenia przeciwdrganiowe niezależnie od konstrukcji i usytuowania przegrody, do której są mocowane;4) w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się lokalizowanie:a) urządzeń obsługujących inne budynki - w pomieszczeniach technicznych,b) zakładów usługowych wyposażonych w hałaśliwe maszyny i urządzenia,c) zakładów gastronomicznych i innych prowadzących działalność rozrywkową– pod warunkiem zastosowania specjalnych zabezpieczeń przeciwdźwiękowych i przeciwdrganiowych, tak aby w najniekorzystniejszych warunkach ich użytkowania poziomy hałasu i drgań przenikających do pomieszczeń chronionych nie przekraczały wartości dopuszczalnych określonych w Polskiej Normie dotyczącej dopuszczalnego poziomu dźwięku w pomieszczeniach, zmierzonych zgodnie z Polską Normą dotyczącą metody pomiaru poziomu dźwięku w pomieszczeniach, oraz określonych w Polskiej Normie dotyczącej oceny wpływu drgań na ludzi w W pomieszczeniach budynków użyteczności publicznej, których funkcja związana jest z odbiorem mowy lub innych pożądanych sygnałów akustycznych, należy stosować takie rozwiązania budowlane oraz dodatkowe adaptacje akustyczne, które zapewnią uzyskanie w pomieszczeniach odpowiednich warunków określonych odrębnymi przepisami. Adaptacje akustyczne należy wykonywać z materiałów o potwierdzonych własnościach pochłaniania dźwięku wyznaczonych zgodnie z Polską Normą określającą metodę pomiaru pochłaniania dźwięku przez elementy budowlane. § 327. [Pomieszczenia techniczne o szczególnej uciążliwości]1. Zabrania się sytuowania przy pomieszczeniach mieszkalnych pomieszczeń technicznych o szczególnej uciążliwości, takich jak szyby i maszynownie dźwigowe lub zsypy śmieciowe. Wymaganie to nie dotyczy przypadków, o których mowa w § 196 ust. 2 oraz w § 197 ust. 2 - przy nadbudowie lub adaptacji strychu na cele Instalacje i urządzenia, stanowiące techniczne wyposażenie budynku mieszkalnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, nie mogą powodować powstawania nadmiernych hałasów i drgań, utrudniających eksploatację lub uniemożliwiających ochronę użytkowników pomieszczeń przed ich Sposób posadowienia urządzeń, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich połączenia z przewodami i elementami konstrukcyjnymi budynku, jak również sposób połączenia poszczególnych odcinków przewodów między sobą i z elementami konstrukcyjnymi budynku, powinien zapobiegać powstawaniu i rozchodzeniu się hałasów i drgań do pomieszczeń podlegających ochronie lub do otoczenia Ściany i stropy oraz inne elementy budowlane pomieszczeń technicznych i garaży w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych i zamieszkania zbiorowego powinny mieć konstrukcję uniemożliwiającą przenikanie z tych pomieszczeń hałasów i drgań do pomieszczeń wymagających ochrony. Dział X. Oszczędność energii i izolacyjność cieplna § 328. [Budynek oszczędzający energię i ciepło]1. Budynek i jego instalacje ogrzewcze, wentylacyjne, klimatyzacyjne, ciepłej wody użytkowej, a w przypadku budynków użyteczności publicznej, zamieszkania zbiorowego, produkcyjnych, gospodarczych i magazynowych - również oświetlenia wbudowanego, powinny być zaprojektowane i wykonane w sposób zapewniający spełnienie następujących wymagań minimalnych:1) wartość wskaźnika rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP [kWh/(m2 · rok)], obliczona według przepisów wydanych na podstawie art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (Dz. U. z 2018 r. poz. 1984 oraz z 2019 r. poz. 730), jest mniejsza lub równa wartości maksymalnej obliczonej zgodnie ze wzorem, o którym mowa w § 329 ust. 1 lub 3;2) przegrody oraz wyposażenie techniczne budynku odpowiadają przynajmniej wymaganiom izolacyjności cieplnej określonym w załączniku nr 2 do Wymagania minimalne, o których mowa w ust. 1, uznaje się za spełnione dla budynku podlegającego przebudowie, jeżeli przegrody oraz wyposażenie techniczne budynku podlegające przebudowie odpowiadają przynajmniej wymaganiom izolacyjności cieplnej określonym w załączniku nr 2 do Budynek, który spełnia wymagania minimalne określone w ust. 1, na dzień 31 grudnia 2020 r., a w przypadku budynku zajmowanego przez organ wymiaru sprawiedliwości, prokuraturę lub organ administracji publicznej i będącego jego własnością - na dzień 1 stycznia 2019 r., jest budynkiem o niskim zużyciu Budynek powinien być zaprojektowany i wykonany w taki sposób, aby ograniczyć ryzyko przegrzewania budynku w okresie letnim. § 329. [Maksymalna wartość wskaźnika EP]1. Maksymalną wartość wskaźnika rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP oblicza się zgodnie z poniższym wzorem:EP = EPH+W + ΔEPC + ΔEPL [kWh/(m2 · rok)],gdzie:EPH+W - cząstkowa wartość wskaźnika EP na potrzeby ogrzewania, wentylacji oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej,ΔEPC - cząstkowa wartość wskaźnika EP na potrzeby chłodzenia,ΔEPL - cząstkowa wartość wskaźnika EP na potrzeby Cząstkowe wartości wskaźnika EP, o których mowa w ust. 1, określa się zgodnie z poniższymi tabelami: Cząstkowe wartości wskaźnika EP na potrzeby ogrzewania, wentylacji oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej Lp. Rodzaj budynku Cząstkowe wartości wskaźnika EP na potrzeby ogrzewania, wentylacji i przygotowania ciepłej wodyEPH+W[kWh/(m2 · rok)] od 1 stycznia 2017 r. od 31 grudnia 2020 r.*) 1 2 3 1 Budynek mieszkalny: a) jednorodzinny 95 70 b) wielorodzinny 85 65 2 Budynek zamieszkania zbiorowego 85 75 3 Budynek użyteczności publicznej: a) opieki zdrowotnej 290 190 b) pozostałe 60 45 4 Budynek gospodarczy, magazynowy i produkcyjny 90 70 *) Od 1 stycznia 2019 r. - w przypadku budynku zajmowanego przez organ wymiaru sprawiedliwości, prokuraturę lub organ administracji publicznej i będącego jego własnością. Cząstkowe wartości wskaźnika EP na potrzeby chłodzenia Lp. Rodzaj budynku Cząstkowe wartości wskaźnika EP na potrzeby chłodzenia ΔEPC [kWh/(m2 · rok)]*) od 1 stycznia 2017 r. od 31 grudnia 2020 r.**) 1 2 3 1 Budynek mieszkalny: ΔEPC = 10 · Af,C/Af ΔEPC = 5 · Af,C/Af a) jednorodzinny b) wielorodzinny 2 Budynek zamieszkania zbiorowego ΔEPC = 25 · Af,C/Af ΔEPC = 25 · Af,C/Af 3 Budynek użyteczności publicznej:a) opieki zdrowotnejb) pozostałe 4 Budynek gospodarczy, magazynowy i produkcyjny gdzie:Af - powierzchnia pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza (ogrzewana lub chłodzona), określona zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków [m2],Af,C - powierzchnia pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza (chłodzona), określona zgodnie z ww. przepisami [m2].*) Jeżeli budynek posiada instalację chłodzenia, w przeciwnym przypadku ΔEPC = 0 kWh/(m2 · rok).**) Od 1 stycznia 2019 r. - w przypadku budynku zajmowanego przez organ wymiaru sprawiedliwości, prokuraturę lub organ administracji publicznej i będącego jego własnością. Cząstkowe wartości wskaźnika EP na potrzeby oświetlenia Lp. Rodzaj budynku Cząstkowe wartości wskaźnika EP na potrzeby oświetlenia ΔEPl [kWh/(m2 · rok)] w zależności od czasu działania oświetlenia w ciągu roku t0[h/rok] *) od 1 stycznia 2017 r. od 31 grudnia 2020 r.**) 1 2 3 1 Budynek mieszkalny:a) jednorodzinnyb) wielorodzinny ΔEPL = 0 ΔEPL = 0 2 Budynek zamieszkania zbiorowego dla t0 < 2500ΔEPL = 50dla t0 ≥ 2500ΔEPL = 100 dla t0 < 2500ΔEPL = 25dla t0 ≥ 2500ΔEPL = 50 3 Budynek użyteczności publicznej:a) opieki zdrowotnejb) pozostałe 4 Budynek gospodarczy, magazynowy i produkcyjny *) Jeżeli w budynku należy uwzględnić oświetlenie wbudowane, w przeciwnym przypadku ΔEPL = 0 kWh/(m2 · rok). **) Od 1 stycznia 2019 r. - w przypadku budynku zajmowanego przez organ wymiaru sprawiedliwości, prokuraturę lub organ administracji publicznej i będącego jego własnością. 3. W przypadku budynku o różnych funkcjach użytkowych maksymalną wartość wskaźnika rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP oblicza się zgodnie z poniższym wzorem:EP = Σi (EPi · Af,i) / Σi Af,i; [kWh/(m2 · rok)],gdzie:EPi - wartość wskaźnika rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP dla części budynku o jednolitej funkcji użytkowej o powierzchni Af,i, obliczona zgodnie ze wzorem zawartym w ust. 1,Af,i - powierzchnia pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza (ogrzewana lub chłodzona) dla części budynku o jednolitej funkcji użytkowej, określona zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej Wymagania określone w § 328 ust. 2 uznaje się za spełnione, jeżeli okna oraz inne przegrody przeszklone i przezroczyste odpowiadają przynajmniej wymaganiom określonym w pkt załącznika nr 2 do rozporządzenia. § 329a. 1. Wymagania określone w § 328 ust. 1 stosuje się zgodnie z wymaganiami określonymi w § 329 ust. 2 oraz w załączniku nr 2 do rozporządzenia, obowiązującymi od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 30 grudnia 2020 r., jeżeli przed dniem 31 grudnia 2020 r. dla zamierzenia budowlanego:1) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, odrębny wniosek o wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę, wniosek o pozwolenie na wznowienie robót budowlanych lub wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego albo projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego;2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę;3) została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, odrębna decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego lub odrębna decyzja o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku gdy wymagane jest sporządzenie projektu technicznego. Dział XI. Przepisy przejściowe i końcowe § 330. [Wyłączenie stosowania przepisów rozporządzenia]Przepisów rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia:1) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów;2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. § 331. [Przepis derogacyjny]Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. poz. 140 i 434, z 2000 r. poz. 214 oraz z 2001 r. poz. 207). § 332. [Wejście w życie]Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Załącznik 1. Wykaz polskich norm przywołanych w rozporządzeniu WYKAZ POLSKICH NORM POWOŁANYCH W ROZPORZĄDZENIU Załącznik 2. Wymagania izolacyjności cieplnej i inne wymagania związane z oszczędnością energii Załącznik 3. Stosowane w rozporządzeniu określenia dotyczące palności i rozprzestrzeniania ognia oraz odpowiadające im europejskie klasy reakcji na...

Przyjmuje się, że minimalna grubość warstwy izolacyjnej dachu to łącznie 10 cm (w dwóch warstwach), zaś optymalna grubość izolacji wynosi 15-20 cm. Grubość ocieplenia w budynku jest często tematem spornym, zwłaszcza, jeśli opieramy się wyłącznie na zaleceniach ekipy ociepleniowej.

Trwałość stropu jest bardzo ważnym elementem budynku, decydującym o bezpieczeństwie użytkowników. Z tego powodu należy wybrać mieszankę o odpowiednich parametrach, która pozwoli na użytkowanie wszystkich poziomów obiektu bez zagrożeń. Prawidłowe ułożenie betonu na stropie oraz właściwe zagęszczenie mieszanki, a następnie pielęgnacja świeżej wylewki w trakcie twardnienia, ma fundamentalne znaczenie jeśli chodzi o późniejszą nośność, sztywność oraz trwałość stropu. Dlatego niemal tak samo ważny jak jakość betonu jest też sposób wykonania stropu. Deskowanie powinno być mocne i poziomo ułożone z minimalną strzałką ugięcia, dzięki czemu beton na stopie osiągnie w każdym miejscu projektowaną grubość. Produkcja betonu odpowiedniej klasy Podstawową kwestią przy tworzeniu wytrzymałego stropu jest zastosowanie betonu o właściwej klasie wytrzymałości na ściskanie. Przyjmuje się, że wartość ta powinna wynosić co najmniej C12/15 albo kształtować się na jeszcze wyższym poziomie. W celu wykonania w szybkim czasie dobrej jakości stropu używa się w trakcie budowy pompy. Rodzaje stropów betonowych Stosując w budynku strop wyprodukowany z betonu, można zastosować kilka rozwiązań, które uwarunkowane będą chociażby liczbą poziomów obiektów, stopniem ich wykorzystania, a także tworzeniem dodatkowych ścian działowych na wyższych kondygnacjach. W różnych sytuacjach stworzyć można strop: gęstożebrowy – w tych konstrukcjach umieszcza się belki żelbetowe oraz pustaki, co następnie zostaje wzmocnione warstwą betonu. To obecnie popularne rozwiązanie w przypadku domów jednorodzinnych, a jego zróżnicowanie jest spowodowane gęstością rozmieszczenia elementów, które warunkują możliwe obciążenia, którym może zostać poddana konstrukcja, prefabrykowany – stosowany chętnie przede wszystkim w budownictwie wielorodzinnym. Jest on produkowany za pomocą składania gotowych elementów, co znacznie przyspiesza czas budowy budynku, monolityczny – w tym przypadku wylewanie betonu ma największe znaczenie, gdyż konstrukcja opiera się na zamontowaniu zbrojeń, a następnie wylaniu warstwy mieszanki. Zróżnicowanie Decyzja o wyborze rodzaju stropu jest uwarunkowana wieloma czynnikami: kosztami, czasem produkcji, powierzchnią oraz liczbą kondygnacji, a także choćby ich kształtem. W przypadku zwrócenia szczególnej uwagi na okres robót, rozwiązaniem najkorzystniejszym jest strop prefabrykowany. Z kolei w przypadku niestandardowych koncepcji tworzenia budynku nasza wytwórnia jako lepszą propozycję wskazuje zastosowanie opcji właśnie opcja betonu na strop jest najpopularniejsza na budowach domów jednorodzinnych. W tym wypadku beton ma zwykle klasę wytrzymałości co najmniej C16/20, co powinno mieć odzwierciedlenie w projekcie. Jednocześnie istotne, by przy tym zadbać o prawidłowe wykonanie zbrojenia oraz użycie właściwych szalunków. To wszystko, czyli elementy kontrukcyjne, wraz z odpowiednią mieszanką betonową, gwarantują wytrzymałość i bezpieczeństwo. Układanie betonu na stropie Dbając o bezpieczeństwo kontrukcji oraz z uwagi na przestrzeganie norm europejskich zaleca się by beton na strop przygotowany był w wytwórni i przetransportowany na plac budowy botonowozem. Następnie po jego dostarczeniu tłoczy się mieszankę przy użyciu pompy za pomocą metalowych rur zakończonych rękawem. Układanie betonu rozpoczyna się od jednego naroża i przemieszcza rękaw tak, by jego warstwa miała zbliżoną grubość na całej powierzchni. Powierzchnię stropu należy wypoziomować i wyrównać oraz możliwie wygładzić, tak by ułatwić późniejsze prace związane z układaniem podłóg.

Firma Budmater to producent prefabrykatów betonowych wykonywanych na zlecenie. Płyty stropowe charakteryzuje jednakowa grubość we wszystkich przekrojach pionowych. Płyta może stanowić całą powierzchnię stropu lub składać się z części prefabrykowanych. Jak łatwo się domyślić, stropy płytowe składają się z płyty stropowej

Budowa domu jednorodzinnego to duże przedsięwzięcie. Projekt domu wymaga podjęcia decyzji na temat rodzaju wielu elementów konstrukcyjnych. Jednym z nich jest wybór stropu, czyli najprościej mówiąc poziomej przegrody dzielącej poszczególne kondygnacje. Jaka jest jego rola? Jakie rodzaje stropów są najbardziej popularne w budownictwie jednorodzinnym? Jakie materiały ociepleniowe powinniśmy zastosować w poszczególnych przypadkach oraz jaką izolację akustyczną wybrać? Na te i wiele więcej pytań odpowiemy w poniższym artykule. Stropy stanowią jeden z najbardziej kosztownych etapów budowy domu. Pełnią wiele kluczowych zadań w strukturze budynku. Jedną z najważniejszych funkcji jest przenoszenie obciążeń własnych (ciężar budynku: dachu, ścian i innych elementów konstrukcyjnych) oraz użytkowych (mebli, urządzeń, użytkowników). Strop ma również za zadanie usztywnić konstrukcję budynku. Dodatkową funkcją jest ochrona przeciwpożarowa. Podczas wyboru odpowiedniego stropu musimy zwrócić uwagę na kilka ważnych cech. Pierwszą z nich jest wytrzymałość. Dobrze wybrany strop powinien być sztywny (nadmierne ugięcia powodują szybszą eksploatację i pogorszenie stanu technicznego budynku. Wytrzymałość stropu powinna uwzględniać użytkowe na poziomie co najmniej 1,5 KN/m2. Kolejnym, nie mniej ważnym czynnikiem decydującym o wyborze stopu, jest jego dopuszczalna rozpiętość. Warto uwzględnić ten fakt na samym początku, aby uniknąć stosowania słupów lub podciągów na środku pomieszczenia. Komfort termiczny to niewątpliwie jeden z obowiązkowych aspektów, które muszą być zapewnione w każdym domu. Stropy same w sobie zazwyczaj nie są idealnym izolatorem termicznym, jednak zawsze towarzyszy im wykończenie podłogi. Tutaj kluczową rolą jest dobranie odpowiedniej grubości i rodzaju materiału wykończeniowego do poszczególnych rodzajów stropów. Maksymalna wartość współczynnika przenikania ciepła przez strop to U = 0,60 W/ (m²·K). W domach jednorodzinnych najczęściej spotykanymi stropami są rozwiązania gęstożebrowe, płytowe i monolityczne. Przyjrzyjmy się wadom i zaletom poszczególnych z nich. Stropy gęstożebrowe Składają się z belek nośnych w formie kratownicy, rozstawionych co 45-60 cm. Przestrzeń między nimi wypełniają pustaki, a następnie całość jest zalewana do wysokości pustaków. Wysokość stropu gęstożebrowego wynosi 24-30 cm i może mieć rozpiętość do 7,8 metra. W zależności od wybranego rodzaju pustaków stropowych 1 m² stropu waży od 160 do 340 kg. Strop gęstożebrowy zawsze wymaga dodatkowej izolacji akustycznej, dlatego trzeba ułożyć na nich podłogę pływającą. Stropy płytowe Jeśli priorytetem w wyborze stropu jest dla nas czas montażu, to strop z prefabrykowanych płyt będzie dla nas idealnym rozwiązaniem. Przywożone na budowę płyty, układa się przy pomocy dźwigu na ścianach, a łączenia zalewa się betonem, bez potrzeby stosowania ruszt podtrzymującego. Całość prac możemy zakończyć w jeden dzień. Niestety minusem tego rozwiązania jest częste pojawianie się rys w miejscu łączenia. Stropy monolityczne Kolejnym rozwiązaniem są stropy monolityczne. Do ich wykonania niezbędny jest wieniec, który biegnie przez wszystkie ściany nośne domu, to właśnie w nim zakotwione są pręty zbrojeniowe. Na nie wylewany jest beton o grubości 6-16 cm. Montaż tego rozwiązania wymaga pełnego deskowania. Stropy monolityczne cechuje bardzo dobra izolacja akustyczna, uzyskana przy odpowiedniej grubości płyty. Ponadto dolna powierzchnia stropu jest gładka i do jej wykończenia, wystarczy cienka warstwa gładzi. Niestety to rozwiązanie ma największą wagę 1 m²,waży od 220 do 450 kg. LisaSarah designs in steel, Aussie reno add street appeal with a statement 50cm House Number, 2102548 Sprawdź firmy w wybranych województwach: firmy budowlane łódzkie firmy budowlane małopolskie firmy budowlane mazowieckie a także w wybranych miastach: firmy budowlane Katowice firmy budowlane Kielce firmy budowlane Kraków

Loggie są wciąż popularne w budownictwie wielorodzinnym. W starszych domach wielu mieszkańców wykonało szklane zabudowy loggii, żeby włączyć ich powierzchnię do wnętrza mieszkania. Powierzchnię tak zabudowanej loggii wlicza się do powierzchni użytkowej mieszkania. Ponieważ loggia stanowi wnękę w bryle domu, wlicza się ją w

W stropach gęstożebrowych najważniejszym elementem są nośne belki zwane żebrami, które mają fabrycznie wykonane zbrojenie. To właśnie żebra są odpowiedzialne za przenoszenie obciążeń na ściany zewnętrzne, a pustaki pełnią jedynie rolę wypełniacza stropu. Ze względu na ich mały ciężar i pustki powietrzne w środku pozwalają wykonać stropy o dużo mniejszym ciężarze niż stropy ciężar stropu gęstożebrowego wynosi ok. 250-300kg/m2, natomiast stropu monolitycznego ok. 300-400kg/m2, mimo często mniejszej grubości monolitu w stosunku do stropu z pustaków i grubość stropuW przypadku stropów gęstożebrowych rozpiętości dyktowane są przez gotowe prefabrykowane belki stanowiące żebra nośne. Najczęściej dostępne są rozpiętości od 2,4m do 7,8m stopniowane co 30cm. Przez rozpiętość stropu należy rozumieć odległość między podporami (np. ściany budynku, podciąg itp.) wraz z głębokością posadowienia belek na stropach monolitycznych nie występuje pojęcie maksymalnej rozpiętości fabrycznej. Strop monolityczny można zaprojektować praktycznie na każdą rozpiętość występującą w budownictwie mieszkaniowym. W przypadku dużych rozpiętości wzrasta grubość płyt betonowych oraz ilość wolno jednak dowolnie zmieniać na budowie parametrów stropu monolitycznego bez konsultacji z projektantem. Zmniejszenie grubości może doprowadzić do pękania i zarysowania stropu ze względu na zmniejszenie jego wytrzymałości. Z kolei nadmierne zwiększenie samej grubości stropu nie zawsze będzie prowadzić do wzrostu wytrzymałości na obciążenia. Wraz z grubością w parze musi iść również odpowiednie zbrojenie i właściwy dobór parametrów betonu, aby nie występowały zbyt duże skurcze i pękania monolityczne bardzo dobrze sprawdzą się nad pomieszczeniami o nietypowym i skomplikowanym kształcie. Nie mamy tutaj ograniczeń dotyczących gotowych belek nośnych jak ma to miejsce przy stropach gęstożebrowych. Można zatem praktycznie dowolnie projektować kształt stropu gęstożebrowe, w zależności od stosowanych pustaków mają grubość od 24 do 29cm, natomiast płyty żelbetowe wykonywane są przeważnie o grubości i podpory przy budowie stropuStropy gęstożebrowe wymagają zazwyczaj małej liczby podpór i deskowania. Oznacza to mniejsze koszty, szczególnie gdy kupujemy samodzielnie podpory i płyty do wykonania sprawa wygląda przy stropach monolitycznych. Tutaj konieczne jest deskowanie całej powierzchni stropu i bardzo duża liczba podpór, która zapobiegnie niekontrolowanemu osiadaniu płyty żelbetowej. W konsekwencji wymaga to bardzo dużo pracy i dokładności w rozmieszczeniu i ustawieniu wszystkich gęstożebrowe są bardziej odporne na niewielkie odstępstwa od zalecanych rozstawów podpór, gdyż ich żebra wykonane są z gotowych prefabrykatów, które nie uginają się tak łatwo jak beton szalowany na również pamiętać, że w stropach monolitycznych konieczne jest stosowanie odpowiedniej ilości podkładek dystansujących pręty zbrojeniowe od deskowania. Zbyt mała ilość podkładek prowadzi często do wyginania się prętów pod własnym ciężarem. W konsekwencji pręty nie będą miały odpowiednio grubej otuliny betonowej, co narazi je na korozję i zmniejszy wytrzymałość płyty stropowej. W skrajnych wypadkach dochodzi nawet do tego, że pręty pozostają miejscami widoczne po zdjęciu etapowania prac na budowieStropy gęstożebrowe dają możliwość etapowania prac na budowie. Mowa tutaj o etapie betonowania stropu. W przypadku stropów monolitycznych ważne jest, aby jednocześnie zalewać cała płytę żelbetową. Ewentualne dłuższe przestoje mogą prowadzić do niewłaściwego związania się dwóch mieszanek betonowych, co bezpośrednio przyczyni się do zmiany warunków pracy płyty i jej wytrzymałości na cieplna i akustyczna stropuZ założenia strop nie jest elementem, który ma charakteryzować się jak najlepszymi parametrami izolacyjności cieplnej. Jego zadaniem jest zapewnienie możliwości wykonania posadzek na wyższych kondygnacjach i właściwe rozkładanie obciążeń na ściany zewnętrzne i dalej na fundamenty niektórych wypadkach warto jednak zadbać również o dobrą izolację termiczną. Dotyczy to głównie stropów wykonywanych nad pomieszczeniami nieogrzewanymi jak garaże, schowki itp. Zarówno monolityczny beton jak i pustaki ceramiczne nie zapewnią odpowiednio wysokiej izolacyjności cieplnej. Warto zatem w takim wypadku wykonać dodatkowe docieplenia stropu np. płytami ze styropianu ekstrudowanego XPS (twarde płyty odporne na duże obciążenia).W kwestii izolacyjności akustycznej na prowadzenie wychodzi wyraźnie strop monolityczny. Płyta o grubości 14-15cm pozwala na bardzo dobre pochłanianie dźwięków. Nie osiągniemy tak dobrych parametrów w stropach gęstożebrowych. Należy jednak zastanowić się, czy parametr ten jest dla nas aż tak istotny, aby warto było iść w stronę pracochłonnych i trudniejszych w wykonaniu stropów monolitycznych. Często lepiej większą uwagę skupić na docelowym wykończeniu podłóg i na tym etapie prac dobierać materiały o dobrej izolacyjności strop monolityczny jest tańszy od gęstożebrowego?Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na tak postawione pytanie. W większości przypadków wybór rodzaju stropów zalecamy uzależnić od skomplikowania jego kształtu. Przy prostych pomieszczeniach o kształcie prostokątnym warto wybrać tańsze i prostsze w budowie stropy gęstożebrowe. Może je wykonać dwuosobowa ekipa bez większego doświadczeniu w pracach stropowych. W takim wypadku strop gęstożebrowy będzie tańszy od monolitu nawet o 30-40%.W przypadku skomplikowanej geometrii budynku, a więc i stropów, często lepsze będą stropy wylewane bezpośrednio na budowie – monolityczne. Pozwolą one praktycznie dowolnie kształtować geometrię pomieszczeń w domu. Niektórzy inwestorzy decydują się na połączenie stropów gęstożebrowych z monolitami, w zależności od pomieszczenia, nad którym wykonywany jest rozwiązanie takie jest słuszne, lecz w praktyce nie zawsze oznacza niższe koszty. Po pierwsze ważne jest właściwe połączenie zbrojenia obu rodzajów stropu, co wymaga pewnego doświadczenia i wiedzy z zakresu pracy konstrukcji betonowych. Po drugie warto wziąć pod uwagę fakt, że kupując większą ilość deskowania i betonu na strop monolityczny na cały budynek można wynegocjować lepsze ceny niż przy małych zamówieniach zarówno betonu, jak i pustaków oraz żeber do stropu monolityczny wymaga większej liczby podpór i pełnego deskowania co istotnie może zwiększać końcowy koszt budowy. Wielu inwestorów nie bierze tego pod uwagę analizując koszty budowy stropu monolitycznego i gęstożebrowego. Na cenę stropu gęstożebrowego ma również wpływ wielkość pustaków. Większe elementy prefabrykowane mogą dać niższą końcową cenę 1m2 gotowego stropu. Analizując cenę stropu prefabrykowanego należy również brać pod uwagę koszt betonu do jego zatem mamy bardzo skomplikowaną i nietypową geometrię stropów, to lepiej zdecydować się na monolityczny, wykonywany bezpośrednio na budowie. Warto jednak dobrze zastanowić się, czy taki układ i geometria pomieszczeń będą praktyczne i pozwolą na funkcjonalne umeblowanie domu. Nie należy kierować się wyłącznie wyglądem bryły budynku, lecz brać pod uwagę również względy końcu warto również zdawać sobie sprawę, że wykonanie stropu monolitycznego zajmuje dużo więcej czasu niż montaż belek i pustaków prefabrykowanych. Będzie to miało znaczenie, jeśli planujemy prace stropowe przed okresem redakcyjny portalu

Przegląd typów stropów żelbetowych. Strop żelbetowy to jeden z najczęściej wykonywanych rodzajów stropów. Konstrukcja jest mocna, ale nie tania. To jedno z droższych rozwiązań stropowych. Jak sama nazwa wskazuje – całość wykonywana jest z betonu oraz żelaza. Podstawą konstrukcji jest 2 – 3 centymetrowa warstwa zaprawy Stropy drewniane są stosowane od wieków. Ich niewątpliwą zaletą jest niewielki koszt i łatwość wykonania. Jednak drewno ugina się i jest mniej odporne na ogień, dlatego też stropy drewniane muszą być perfekcyjne zaprojektowane i wykonane z inżynierską dokładnością. Stropy drewniane najczęściej stosuje się przy budowie domów drewnianych w technologii kanadyjskiej czy domków letniskowych. Właściwości drewna Do budowy stropów drewnianych stosuje się drewno sosnowe lub świerkowe, które powinno spełniać kilka podstawowych parametrów wytrzymałościowych: wytrzymałość na ściskanie, zginanie, docisk miejscowy, ścinanie i rozciąganie. Drewno powinno posiadać klasę K27. Wilgotność tarcicy konstrukcyjnej nie powinna być większa niż 18% dla elementów obudowanych i nie większa niż 23% dla elementów nieobudowanych. Rodzaje stropów drewnianych Wykonawstwo stropów drewnianych musi uwzględniać ochronę przeciwpożarową. Z punktu widzenia techniki ochrony przeciwpożarowej rozróżniane są dwa rodzaje stropów w budownictwie drewnianym: stropy żebrowe – stropy w systemie budownictwa drewnianego płytowego, z zamkniętym pokryciem górnym i dolnym na żebrach drewnianych, czyli całkowicie przykrytych belkach drewnianych. stropy belkowe – stropy z belek drewnianych, częściowo lub całkowicie odsłoniętych, narażonych na działanie ognia. Konstrukcja stropu drewnianego W domach jednorodzinnych najczęściej spotykamy drewniane stropy belkowe, wykonywane najczęściej jako stropy poddasza lub stropy międzykondygnacyjne. (rys. Wikipedia) Belki w stropie drewnianym mają zwykle grubość 42 mm, która zapewnia wystarczającą sztywność zapobiegającą skręcaniu się elementów. Wysokość belek jest już różna i zależy od rozpiętości stropu, rozstawu belek, a także od rodzaju materiału konstrukcyjnego. Wykonywane są najczęściej z litych bali drewnianych, ale możliwe jest także wykonywanie belek jako elementów składanych (klejonych lub łączonych mechanicznie). Szkielet stropu drewnianego składa się z belek stropowych i podciągów. Elementy konstrukcji stropu opierają się na ścianach nośnych. Możliwe jest także podpieranie belek na pośrednich podciągach. Belki ułożone są jednokierunkowo, widoczne są od spodu stropu lub zakryte podsufitką. Podsufitkę wykonujemy z płyt gipsowych lub z boazerii drewnianej. Przy stropach bez podsufitki belki stanowią widoczne elementy wpływające korzystnie na klimat pomieszczenia. Stosuje się zwykle dwa rozstawy belek: 40 lub 60 cm. Dodatkowo w budynkach murowanych belki stropu zabezpiecza się przed wysuwaniem za pomocą specjalnego jarzma. Końcówki belek stykające się z murem powinny być osłonięte papą, jednak bez przykrywania czoła belki. Należy zastosować również izolację termiczną gniazda od strony czoła belki, co zapobiegnie wykraplaniu się pary wodnej i przedłuży trwałość drewna. Pomiędzy belką a murem powinna być zostawiona przestrzeń wentylacyjna o szerokości 2-3 cm, aby powietrze mogło swobodnie dochodzić do czoła belki. Izolacja stropu drewnianego W przestrzeń pomiędzy belkami ułożyć należy najpierw folię paroizolacyjną, a następnie 10cm wełny mineralnej jako izolację cieplną i akustyczną pomiędzy kondygnacjami. Między wełną a deskami należy zostawić przestrzeń wentylacyjną gr. minimum 5cm. Aby dodatkowo wyciszyć strop drewniany należy przed przybiciem desek na belkach położyć paski pianki lub filcu o grubości 1cm. (rys. Polski Dom 2000) Inne elementy w stropie Warto pamiętać, że przez strop przenikają inne elementy konstrukcyjne, jak schody czy kominy. Należy wówczas zrezygnować z regularnego układu belek stropowych i skrócić belki, przenosząc obciążenia na elementy sąsiednie za pomocą belki wymianowej. Jest ona mocowana jarzmem zarówno do belek skróconych, jak i tych regularnych. Przez podsufitkę mogą być przeprowadzane również pojedyncze przewody elektryczne, co nie ma wpływu na odporność ogniową, pod warunkiem, że powstałe z tego powodu otwory zostaną zamknięte, np. gipsem. Szczególnie starannego wykonania wymaga przejście przez strop prowadzonych pionowo przewodów. Pęczki przewodów, do średnicy 50 mm, mogą być prowadzone przez podsufitkę bez specjalnych zabiegów. Należy tylko miejsce przechodzenia wyłożyć ciasno ułożonym włóknem mineralnym i następnie uszczelnić zaprawą gipsową. Ochrona przed hałasem Aby najlepiej zabezpieczyć pomieszczenia przed hałasem, należy zastosować tzw. posadzki pływające o możliwie wysokim ciężarze (wielkowymiarowe elementów drewnianych lub drewnopochodnych, np. panele laminowane bądź deski klejone warstwowo). Należy zwracać szczególną uwagę na doskonałą izolację posadzek pływających od ścian, gdyż w przeciwnym razie dochodzi do przenoszenia dźwięków przez ograniczające posadzkę ściany. Kolejnym rozwiązaniem jest dociążenie stropu z belek drewnianych, przy równoczesnym zachowaniu elastyczności. Można je osiągnąć przez rozłożenie lub naklejenie płytek betonowych albo kamiennych. Przy tym wymiary płytek nie powinny być zbyt duże, gdyż na szczelinach pomiędzy płytkami spoczywa względnie elastyczna nadbudowa. Szczególnie korzystne efekty osiąga się przez kombinację obciążenia i pływającej posadzki. Wykładziny także zapewniają znaczną poprawę tłumienia odgłosu kroków o wysokich częstotliwościach Zalety i wady stropu drewnianego Stropy drewniane są znacznie lżejsze od stropów żelbetowych, tańsze w wykonaniu i zapewniają łatwość wykonania wszelkich przeróbek już w trakcie użytkowania. Warto zauważyć, że wykonywane są one w technologii suchej, co w naszym umiarkowanym klimacie oznacza możliwość wykonania stropu także w okresie jesienno-zimowym. Charakteryzują się jednak małą odpornością ogniową, co wymusza na wykonawcach konieczność impregnacji i czterostronnego strugania. Nie są również odporne na korozję biologiczną i wilgotność. Istotnym jest również brak współpracy z konstrukcją nośną budynku. Obejrzyj galerię zdjęć Pokój dziecka

1. Przepusty instalacyjne w elementach oddzielenia przeciwpożarowego powinny mieć klasę odporności ogniowej (EI) wymaganą dla tych elementów. 2. Dopuszcza się nieinstalowanie przepustów, o których mowa w ust. 1, dla pojedynczych rur instalacji wodnych, kanalizacyjnych i ogrzewczych, wprowadzanych przez ściany i stropy do pomieszczeń

Strop to pozioma przegroda dzieląca kondygnacje. Obok tej funkcji, jego najważniejszym zadaniem jest przenoszenie obciążeń - własnych, użytkowych (przebywający w pomieszczeniu ludzie, wyposażenie), a także warstw podłogowych i ścian działowych. Oprócz tego może być tarczą usztywniającą całą konstrukcję budynku, gdy spina wszystkie ściany nośne, a także przenosić część sił wywieranych przez dach. Najważniejsze parametry stropów Na rynku dominuje kilka rozwiązań systemowych. Zanim przystąpimy do ich omawiania, zwróćmy uwagę na najważniejsze cechy, jakie powinien mieć strop: wytrzymałość - to kluczowy parametr, wziąwszy pod uwagę, że przegroda dzieląca kondygnacje musi przenosić znaczne obciążenia. Przyjmuje się, że samo typowe obciążenie użytkowe (ludzie, sprzęty) to 1,5 kN/m², czyli około 150 kg/m². Strop powinien być też sztywny - nadmierne ugięcie będzie skutkowało skrzypieniem podłogi i pękaniem tynku na suficie dolnej kondygnacji. Systemy stosowane w budownictwie jednorodzinnym mają zazwyczaj rozpiętość do 7 m. Zastosowanie stropu prefabrykowanego pozwala zwiększyć ten parametr dwukrotnie. Dzięki temu uzyskamy pomieszczenia o dużej powierzchni, bez konieczności ustawiania słupów i podciągów. Uwaga! Im większa jest odległość pomiędzy podporami, tym wykonanie stropu jest trudniejsze i droższe. Płyta stropowa i działające na nią siły zdolność tłumienia hałasu - ma bardzo duże znaczenie z punktu widzenia komfortu użytkowania. Chodzi zarówno o dźwięki uderzeniowe, np. odgłos kroków czy przesuwanego krzesła, jak i powietrzne - rozmowa czy muzyka. Ta cecha jest ważna w odniesieniu do stropów dzielących kondygnacje mieszkalne. W przypadku przegród nad piwnicą oraz pod poddaszem użytkowym cecha ta ma drugorzędne znaczenie. Zdolność tłumienia hałasu jest związana z masą powierzchniową stropu. Najlepsze właściwości akustyczne wykazują stropy ciężkie - monolityczne żelbetowe bądź prefabrykowane z płyt kanałowych. Jednak w praktyce zasadnicze znaczenie ma wykonanie tzw. podłogi pływającej; termoizolacyjność - strop to z reguły przegroda wewnętrzna, dzieląca pomieszczenia, w których nie występują duże różnice temperatury. Wyjątkiem są stropodachy i konstrukcje oddzielające piwnicę lub poddasze nieużytkowe. W takich przypadkach strop powinien być odpowiednio ocieplony. W przeciwnym razie z pomieszczeń mieszkalnych będzie uciekać bardzo dużo ciepła. Stropy żelbetowe ociepla się na różne sposoby. Najprostszy polega na ułożeniu termoizolacji bezpośrednio na konstrukcji i wykonaniu na niej wylewki podłogowej. W innym wariancie montuje się podłogę na legarach, pomiędzy którymi umieszcza się wełnę mineralną. Dodatkowo można też wykonać ocieplony sufit podwieszany lub przykleić izolację od spodu do ocieplenia jest strop drewniany - tu izolację z wełny umieszcza się między belkami stropowymi. Aby pogrubić ocieplenie, należy zwiększyć przekrój stropu, układając drewniane legary poprzecznie do belek i dopiero na nich wykonać podłogę; łatwość montażu - w niektórych systemach elementy potrzebne do wykonania poziomej przegrody są duże i ciężkie, dlatego montaż może wymagać użycia dźwigu. Dotyczy to większości stropów prefabrykowanych, które dostarcza się gotowe na plac budowy. Nie jest to więc wybór dla właścicieli niewielkich posesji, na które nie da się wjechać ciężkim sprzętem. Dźwig nie jest potrzebny w przypadku stropów gęstożebrowych, ale je z kolei trzeba podeprzeć do czasu osiągnięcia przez strop pełnej wytrzymałości. Czasochłonny montaż charakteryzuje stropy monolityczne, które wymagają wykonania deskowania i stemplowania. Inaczej jest z przegrodami drewnianymi. Niezbędne do ich wzniesienia materiały są lekkie, dlatego prace trwają krótko i nie są uciążliwe. Wybór systemu stropowego w dużej mierze zależy od tego, czy na posesję można wjechać ciężkim sprzętem. (fot. Konbet Poznań) Zobacz, jak powstaje strop gęstożebrowy Wybór systemu stropowego Charakterystyka najważniejszych parametrów stropów pokazuje, że nie ma rozwiązań idealnych. Niektóre konstrukcje są lekkie, ale słabo tłumią dźwięki, inne trzeba montować przy użyciu dźwigu, kolejne wymagają wykonania pracochłonnego deskowania. W praktyce o wyborze jednej z poniższych technologii decyduje więc zazwyczaj lokalna dostępność materiałów (transport na większe odległości nie będzie opłacalny) oraz ograniczenia wykonawcze. Stropy monolityczne Strop monolityczny. Tego typu stropy to płaskie płyty z żelbetu, wykonywane w całości na miejscu budowy. Wymagają solidnie podpartego szalunku. Może to być tradycyjne deskowanie z drewna lub gotowe szalunki wielokrotnego użytku, które można wypożyczyć. Stropy monolityczne projektowane są indywidualnie dla każdego budynku. Konstruktor określa sposób zbrojenia, grubość i klasę wytrzymałości betonu. Od tego zależy wytrzymałość konstrukcji, dlatego nie wolno wprowadzać samodzielnie żadnych zmian. Największą zaletą tej technologii jest dostępność materiałów i brak konieczności używania ciężkiego sprzętu do montażu. Stropy monolityczne mają też niewielką grubość. W ich przypadku nie zachodzi zjawisko klawiszowania, czyli uginania się pojedynczych elementów pod obciążeniem (czego efektem są pęknięcia na spodzie stropu). Największą wadą tego typu stropów jest skomplikowany proces montażu. Trzeba wykonać solidny szalunek i dość złożone zbrojenie. Mankamentem jest też długi czas wykonania. Ponadto do czasu związania betonu nie można prowadzić dalszych prac budowlanych. Przeczytaj Może cię zainteresować Dowiedz się więcej + Pokaż więcej Wadą stropów monolitycznych jest konieczność wykonania skomplikowanego szalunku i zbrojenia. (fot. M. Szymanik) Stropy gęstożebrowe Strop gęstożebrowy Technologia ta polega na rozmieszczeniu co 40-60 cm stalowo-betonowych belek, pomiędzy którymi układa się pustaki z ceramiki, betonu lekkiego lub styropianu. Całość zalewa się kilkucentymetrową warstwą betonu. Jego grubość i klasa zależą od obciążeń i są określone w projekcie. W zależności od rodzaju elementów wypełniających, można spotkać się z różnymi nazwami tego typu stropów. Najpopularniejsze są konstrukcje typu teriva, inne - rzadziej spotykane - to fert, ackerman i ceram. Obecnie należą do najczęściej stosowanych w budownictwie jednorodzinnym. Popularność zawdzięczają przede wszystkim stosunkowo łatwemu, niewymagającemu użycia ciężkiego sprzętu montażowi. Niezbędne do ich wykonania prefabrykaty są powszechnie dostępne, a technologia dobrze znana ekipom budowlanym. Ze względu na pustki powietrzne (choć w sprzedaży są też pełne pustaki z betonu komórkowego), stropy gęstożebrowe charakteryzują się nie najlepszą izolacyjnością akustyczną. Inną wadą tej technologii jest trudność wykonania stropów o skomplikowanych kształtach, a także podatność na klawiszowanie. W stropach gęstożebrowych konstrukcja oparta jest na stalowo-betonowych belkach, rozstawionych co 40-60 cm. (fot. Rector) Stropy typu filigran Strop typu filigran Stanowią odmianę stropów monolitycznych. Konstrukcja wykonana jest ze zbrojonej płyty prefabrykowanej o grubości 5-7 cm, na którą układa się dodatkowe zbrojenie, a następnie całość zalewa warstwą nadbetonu. Tego typu stropy nie wymagają deskowania, ponieważ rolę szalunku pełni wspomniana płyta. Przegrody typu filigran mają niewielką grubość i można je dowolnie kształtować. Wykazują wysoką izolacyjność akustyczną. Ich montaż jest stosunkowo prosty, ale wymaga użycia dźwigu. Kolejną wadą jest to, że produkujących je firm jest niewiele, co może się wiązać z długim oczekiwaniem na prefabrykaty i wysokimi kosztami transportu. Do wykonania stropu typu filigran nie potrzeba deskowania - jego rolę pełni zbrojona płyta, na której układa się dodatkowe zbrojenie i wylewa nadbeton. (fot. Leier) Zobacz, jak powstaje strop typu filigran Stropy z płyt prefabrykowanych Strop z płyt prefabrykowanych W budownictwie jednorodzinnym stosuje się najczęściej żelbetowe płyty kanałowe okrągłootworowe. Mają różną grubość (przeważnie 24 cm), szerokość (60-149 cm) i długość (zazwyczaj do 600 cm). Elementy te opiera się bezpośrednio na ścianach nośnych oraz podciągach za pomocą dźwigu, a połączenia między nimi i wieniec zalewa betonem. Montaż jest szybki - trwa zaledwie kilka godzin - ale wymaga użycia ciężkiego sprzętu (wyjątkiem są wąskie płyty, do których wystarczy lekki dźwig typu HDS). Niepotrzebne jest deskowanie i stemple. Strop można obciążać zaraz po ułożeniu, choć z budową kolejnej kondygnacji należy poczekać do czasu osiągnięcia odpowiedniej wytrzymałości przez wieniec stropowy. Chociaż przed laty z podobnych płyt powszechnie wykonywano stropy w budynkach wielorodzinnych (niektórym kojarzą się z wielką płytą), obecnie ich produkcją zajmuje się niewiele zakładów, co przekłada się na niezbyt dużą popularność tej technologii. Poradnik Cenisz nasze porady? Możesz otrzymywać najnowsze w każdy czwartek! Montaż stropu z płyt prefabrykowanych jest bardzo szybki - trwa zaledwie kilka godzin. (fot. Fabryka Stropów) Wieniec, w którym strop łączy się ze ścianą, wymaga bardzo dokładnego ocieplenia. W przeciwnym razie będą się tu tworzyły mostki termiczne. (fot. Xella (Ytong)) Stropy drewniane Strop drewniany Wykonuje się je z belek o dużych przekrojach (np. 8 × 24 cm), rozstawionych co 40-100 cm. Od spodu mocuje się do nich sufit, np. z drewna lub płyt gipsowo-kartonowych, a na wierzchu układa warstwy podłogowe. Przestrzeń pomiędzy belkami wypełniana jest materiałem izolacyjnym, np. wełną mineralną. Ze względu na to, że zmieniły się technologie wznoszenia domów, stropy drewniane wykonuje się obecnie rzadko - przeważnie w budynkach o konstrukcji drewnianej. Zaletą tego typu przegród jest łatwy montaż i niewielka waga konstrukcji, która nie stanowi dla ścian dużego obciążenia. Ocieplone stropy charakteryzuje bardzo dobra izolacyjność termiczna. Wadą jest niska zdolność do tłumienia hałasów, a także palność i podatność na korozję biologiczną. Mankamenty te można zminimalizować odpowiednim układem warstw podłogi (np. posadzka pływająca, sufit podwieszany), wykończeniem z ogniotrwałych płyt g-k i impregnacją drewna. Stropy drewniane, stosowane powszechnie przed laty, obecnie znajdują zastosowanie znacznie rzadziej - zazwyczaj w budynkach drewnianych, ewentualnie w murowanych nad ostatnią kondygnacją mieszkalną. (fot. Saint-Gobain) Rodzaje stropów oraz ich zalety i wady Rodzaj stropu Zalety Wady Monolityczne dostępność materiałów montaż nie wymaga ciężkiego sprzętu możliwość wykonania stropu także o nieregularnych kształtach niewielka grubość brak klawiszowania skomplikowany proces montażu długi czas wykonania Gęstożebrowe łatwy montaż nie potrzeba ciężkiego sprzętu duża dostępność prefabrykatów duża popularność wśród projektantów i wykonawców nie najlepsza izolacyjność akustyczna trudność wykonania skomplikowanych kształtów podatność na klawiszowanie Typu filigran prosty montaż możliwość wykonania stropu o nieregularnych kształtach wysoka izolacyjność akustyczna słaba dostępność prefabrykatów konieczność użycia dźwigu Z płyt prefabrykowanych szybki montaż możliwość użytkowania tuż po ułożeniu płyt słaba dostępność płyt konieczność zastosowania dźwigu Drewniane łatwy montaż bardzo dobra izolacyjność termiczna niewielka waga konstrukcji nie potrzeba ciężkiego sprzętu niższa - w porównaniu ze stropami betonowymi - cena niska zdolność do tłumienia hałasów palność podatność na korozję biologiczną Koszt wykonania stropu Ze względu na wysokie koszty transportu, materiały potrzebne do wykonania stropu kupuje się zazwyczaj w lokalnych wytwórniach. Dlatego koszt ich wykonania może być zupełnie inny w różnych częściach Polski. Wiele zależy też od specyfiki projektu. Wszelkie nietypowe rozwiązania (duża rozpiętość, skomplikowany kształt stropu) będą miały odbicie w cenie. Według kosztorysu redakcyjnego przygotowanego w tym roku dla typowego domu z poddaszem użytkowym o powierzchni 120 m², cena stropu monolitycznego zamknęła się w kwocie 36 tys. zł (materiały, robocizna i deskowanie). Trzeba jednak pamiętać, że w tej technologii do kosztorysu często wliczane są schody. Koszt stropu gęstożebrowego dla takiego samego domu to 28 tys. zł., a prefabrykowanego z płyt kanałowych - 20 tys. zł. Nawet połowę mniej zapłacimy za strop drewniany. Norbert Skupińskifot. otwierająca: Konbet Poznań nstalowane przez nas stalowe drzwi odznaczają się najwyższymi parametrami wodoszczelności, ogniotrwałości EI 120 i odporności na nadciśnienie 100Pa. Ściany zewnętrzne schronu domowego w wykopie wykonujemy z wodoszczelnego, wysokowartościowego żelbetu o grubości co najmniej 40 cm. Grubość stropu jest ustalana po wyborze koncepcji

Udostępnij #1 Zakupiłam mieszkanie dwupoziomowe w budynku wielorodzinnym. Aktualny stan to I poziom + antresola (wylany strop betonowy nad częścią I poziomu). Z tego co wiem w warunkach zabudowy była przewidziana możliwość podziału na dwa niezależne mieszkania ( góra i dół osobne lokale). Obecnie chcę dobudować resztę stropu pomiędzy poziomami. Czy potrzebne jest jakieś pozwolenie? Gdzieś należy zgłosić taką przebudowę? Proszę o poradę. Link to postu Udostępnij #2 Wszelkie modernizacje mieszkania wymagają przede wszystkim uzgodnień z zarządcą budynku, jeśli ingerują w jego konstrukcję. Link to postu Udostępnij #3 Poza zgodą właściciela budynku (wspólnota, spółdzielnia?), będzie potrzebny projekt budowlany i pozwolenie na budowę. potem procedura wyodrębnienia lokalu. Edytowano 31 stycznia 2020 przez Elfir (zobacz historię edycji) Link to postu Autor Udostępnij #4 Na dzień dzisiejszy nie ma zarządcy budynku (jeszcze nie oddany do użytkowania), docelowo będzie wspólnota. Zakładam, że z tym nie będzie problemu ponieważ takich lokali jest kilka w budynku i z góry było wiadomo, że takie prace będą wykonywane. Bardziej chodzi mi o aspekt prawny - jeśli prace będzie wykonywał ten sam deweloper i w umowie deweloperskiej są zapisy dotyczące wykonania przez niego tych prac, ale sama przebudowa będzie odbywała się już po formalnych odbiorach budynku czy takie zmany będą wymagały pozwolenia na budowę? Link to postu Udostępnij #5 to raczej problem dewelopera w takim razie, skoro on ma to robić. Bo tobie bez odrębnego projektu i pozwolenia nie wolno. Link to postu Udostępnij #6 37 minut temu, Kate1969 napisał: Na dzień dzisiejszy nie ma zarządcy budynku (jeszcze nie oddany do użytkowania), docelowo będzie wspólnota. Zakładam, że z tym nie będzie problemu ponieważ takich lokali jest kilka w budynku i z góry było wiadomo, że takie prace będą wykonywane. Bardziej chodzi mi o aspekt prawny - jeśli prace będzie wykonywał ten sam deweloper i w umowie deweloperskiej są zapisy dotyczące wykonania przez niego tych prac, ale sama przebudowa będzie odbywała się już po formalnych odbiorach budynku czy takie zmany będą wymagały pozwolenia na budowę? To zależy jak wygląda projekt budynku. Jeśli jest alternatywny i dopuszcza różne warianty wykonania, to możliwe, że procedury da się uniknąć. A jeśli nie jest, to czeka całe postępowanie w celu uzyskania pozwolenia na budowę. Link to postu Autor Udostępnij #7 Oczywiście deweloper nie poinformował przy zakupie mieszkania jak to wygląda od strony formalnej. Dzięki za info, będę drążyć dalej temat u dewelopera i pewnie u prawnika ..... Link to postu Udostępnij #8 14 godzin temu, Kate1969 napisał: Obecnie chcę dobudować resztę stropu pomiędzy poziomami. A jak z osobnymi wejściami na klatkę schodową wspólną?, Czy jak? Czy da się tak podzielic to mieszkanie na dwa???? Edytowano 31 stycznia 2020 przez zenek (zobacz historię edycji) Link to postu Autor Udostępnij #9 Deweloper twierdzi, że w planach przewidziana jest mozliwość wykonania osobnych wejść. Link to postu Udostępnij #10 Może w projekcie budowlanym tego bloku jest alternatywa dla stworzenia dwóch odrębnych mieszkań (na wypadek, gdyby był problem ze sprzedażą mieszkania dwukondygnacyjnego) i da się je zrobić zwykłym wpisem kierbuda do DB + poprawka w projekcie. Może nie za darmo, ale lepiej żeby to robił deweloper w czasie budowy niż potem bawienie się z formalnościami (a przy sprzedaży pierwszego lokalu z automatu powstanie wspólnota mieszkaniowa i wówczas będzie potrzeba zgoda wyrażona uchwałą). Edytowano 31 stycznia 2020 przez Elfir (zobacz historię edycji) 1 Link to postu Autor Udostępnij #11 obawiam się, że to bardziej kwesta przekroczenia tzw. wskaźnika intensywności zabudowy, którego deweloper nie może przekroczyć a dobudowanie reszty stropów właśnie z tym by się wiązało (zwiększenie łącznego metrażu lokali) ale za dodatkowe metry dobudowane już po kontrolach pinb chętnie deweloper przytuli kasę ... Link to postu Udostępnij #12 53 minuty temu, Kate1969 napisał: obawiam się, że to bardziej kwesta przekroczenia tzw. wskaźnika intensywności zabudowy, którego deweloper nie może przekroczyć a dobudowanie reszty stropów właśnie z tym by się wiązało (zwiększenie łącznego metrażu lokali) ale za dodatkowe metry dobudowane już po kontrolach pinb chętnie deweloper przytuli kasę ... To możliwe, ale nie wiadomo czy i jak zmienia Twoją sytuację. Link to postu 1 rok temu... Udostępnij #13 Hej, jestem w bardzo podobnej sytuacji - tez mamy taką "dziurę" i chcemy ją zabudować, jednak deweloper nie chce współpracować, a konstruktor współpracujący z naszym architektem nie podjął się projektu. Czy udało się Pani coś zadziałać w tym kierunku? Link to postu Udostępnij #14 Dnia o 23:47, Kate1969 napisał: Zakupiłam mieszkanie dwupoziomowe w budynku wielorodzinnym. Aktualny stan to I poziom + antresola (wylany strop betonowy nad częścią I poziomu). Z tego co wiem w warunkach zabudowy była przewidziana możliwość podziału na dwa niezależne mieszkania ( góra i dół osobne lokale). Obecnie chcę dobudować resztę stropu pomiędzy poziomami. Czy potrzebne jest jakieś pozwolenie? Gdzieś należy zgłosić taką przebudowę? Proszę o poradę. Jak wspomniał Ekspert Cezary - informujesz zarządcę i czeka cię wizytacja. Możliwe, że usłyszysz kategorycznie - NIE. Pod spodem też są mieszkania i obciążanie stropu musi być bardzo przemyślane - o ile możliwe. Jest osobne wejście do lokalu? Pytam, bo ja mieszkam pod numerem xxA a sąsiadka pod xx i ta numeracja wynika z podziału dużego lokalu na 2 - ale w poziomie - lustrzane odbicie przez ścianę szczytową na ostatnim pietrze. Link to postu

Występowały 25-centymetrowe uskoki zmieniające grubość ścian zewnętrznych na różnych wysokościach budynku. Ratunkiem dla niepewnej inwestycji w ostrych granicach są odkrywki warstw ścian zewnętrznych oraz weryfikacja dylatacji, powierzchni zabudowy i granic nieruchomości.

W zdecydowanej większości stropy jednorodzinnych domów murowanych wykonywane są z betonu. Od drewnianych, które też można by wykonywać w takich budynkach, są one nie tylko bezpieczniejsze w razie pożaru, ale również bardziej trwałe i mniej akustyczne. Nie bez znaczenia jest także to, że stropy żelbetowe, powiązane z murowanymi ścianami nośnymi za pomocą wieńców żelbetowych, usztywniają cały dom i czynią go zdecydowanie bardziej odpornym na uszkodzenia, spowodowane na przykład nierównomiernym osiadaniem gruntu pod fundamentami. Teraz w domach jednorodzinnych najczęściej stosuje się gęstożebrowe stropy typu teriva z częściowo prefabrykowanymi belkami i pustakami wypełniającymi oraz monolityczne płyty żelbetowe, w całości wykonywane na placu budowy na deskowaniu inwentaryzowanym. Zdecydowanie rzadziej są to częściowo prefabrykowane stropy płytowe typu filigran, a także – kiedyś bardzo popularne w budownictwie wielorodzinnym – całkowicie prefabrykowane żelbetowe stropy kanałowe. Zobacz: Które stropy z betonu stosuje się w domach jednorodzinnych najczęściej? Stropy sprężone Jeszcze rzadziej na budowach domów jednorodzinnych można spotkać stropy, które – choć są wykonane z betonu i stali – nie są żelbetowe, tylko sprężone. Są to kanałowe płyty strunobetonowe, których postronny obserwator raczej nie odróżni od podobnych żelbetowych. Nie tylko dlatego, że wyglądają podobnie, ale jedne i drugie układa się na ścianach nośnych domu za pomocą dźwigu (Fot. 1) – zazwyczaj bezpośrednio z samochodu, który przywiózł je z wytwórni. Podstawowa różnica pomiędzy oboma rodzajami takich płyt stropowych wynika z tego, że nośność zginanych elementów sprężonych zapewniona jest w inny sposób niż żelbetowych. W tych ostatnich zbrojenie z prętów stalowych przejmuje całość naprężeń rozciągających dopiero wtedy, gdy elementy te pod wpływem obciążeń zaczynają się rysować. W przeciwieństwie do nich, elementy strunobetonowe są w fazie produkcji tak mocno sprężone w tych strefach, które później są rozciągane, że pod obciążeniem nie rysują się, co oznacza, że nie pojawiają się w nich naprężenia rozciągające. Zobacz: Czym żelbet różni się od betonu sprężonego? Są też inne różnice pomiędzy płytowymi stropami żelbetowymi i sprężonymi. Choć jedne i drugie wykonywane są z podobnych materiałów, to beton, który stosowany jest w konstrukcjach sprężonych musi mieć zdecydowanie większą wytrzymałość na ściskanie niż w żelbetowych (powinien być co najmniej klasy C40/50). Dodatkowo taki beton charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością do stali, co w konstrukcjach strunobetonowych jest szczególnie ważne, ponieważ to dzięki niej przekazywane są z cięgien – po ich zwolnieniu – naprężenia sprężające płyty strunobetonowe. Podobnie jest ze stalą. Do sprężania konstrukcji strunobetonowych stosuje się przeciąganą na zimno stal wysokowęglową w postaci pojedynczych strun lub splotów. Ma ona dużo większą wytrzymałość na rozciąganie od tej, która stosowana jest do zbrojenia konstrukcji żelbetowych. Stal ta charakteryzuje się też małą relaksacją, czyli spadkiem naprężeń w czasie, co powodowałoby obniżenie nośności konstrukcji sprężonych. Dzięki lepszym parametrom wytrzymałościowym betonu i stali, stropy z płyt strunobetonowych (Fot. 2) są lżejsze i mają mniejszą grubość od tych, które wykonane są z otworowych płyt żelbetowych, a także od większości żelbetowych stropów monolitycznych i gęstożebrowych o podobnej rozpiętości. Płytowe stropy strunobetonowe Sprężone płyty strunobetonowe produkowane są na długich torach naciągowych, liczących nawet 150 m. W pierwszym etapie naciąga się i kotwi na końcach struny stalowe. Następnie w formie, której boczne ściany mają kształt płyt stropowych, umieszcza się wytłaczarkę. Podawana do niej mieszanka betonowa o konsystencji mokrej jest tłoczona w sposób ciągły, w miarę jak wytłaczarka przesuwa się po podłożu, formując długą płytę stropową z podłużnymi kanałami. Dzięki zabiegom termicznym przyspieszającym twardnienie betonu, nawet już po kilkunastu godzinach ma on na tyle dużą wytrzymałość, że można zwolnić naciąg strun i dokonać sprężenia długiej płyty. Następnie jest ona przecinana na krótsze odcinki, o długości zgodnej z projektem stropu, który zawsze opracowywany jest dla konkretnego domu. Dzięki temu długości i szerokości poszczególnych płyt dostosowane są do rzutu kondygnacji budynku oraz rozmieszczenia na niej zewnętrznych i wewnętrznych ścian nośnych lub zastępujących je w niektórych miejscach żelbetowych podciągów (Fot. 3). Po przywiezieniu na budowę płyty strunobetonowe montowane są za pomocą dźwigu bardzo szybko, a montaż stropu jednej kondygnacji nawet w sporym domu jednorodzinnym zajmuje nie więcej niż kilka godzin. Jego dolna powierzchnia jest zaraz po montażu płyt gładka i gotowa do tynkowania (Fot. 4). Pozostaje jeszcze wypełnienie mieszanką betonową podłużnych styków płyt, by utworzyć w nich zamki, które chronić będą strop przed „klawiszowaniem” i zarysowaniem. Równocześnie wykonuje się wtedy wokół płyt stropowych obwodowe wieńce żelbetowe, które usztywnią ściany domu (Fot. 5). Uwaga! Oprócz sprężonych konstrukcji strunobetonowych są jeszcze konstrukcje kablobetonowe. W nich sprężenie betonu następuje za pomocą wielożyłowych kabli. Kablobeton stosuje się przede wszystkim w konstrukcjach inżynierskich, na przykład mostowych. Kable prowadzone są w kanałach prostych albo krzywoliniowych, umieszczonych w formach przed betonowaniem elementów. Naprężanie kabli następuje dopiero po stwardnieniu betonu, a siły sprężające przekazywane są na element za pomocą systemu zakotwień, znajdujących się na jego końcach. Stropy sprężone tylko z pewnego cementu Ponieważ płytowe stropy strunobetonowe przygotowywane są wyłącznie w profesjonalnych zakładach prefabrykacji, więc to one odpowiadają w całości za ich parametry techniczne. Dotyczy to nie tylko ich nośności, sztywności i trwałości, ale i jakości użytych do ich produkcji składników, w tym oczywiście także cementu, niezbędnego do przygotowania mieszanki betonowej. Dlatego można być pewnym, że żadna wytwórnia nie użyje do produkcji płyt strunobetonowych mieszanki cementowo-popiołowej, a wyłącznie pewnego cementu, wyprodukowanego w cementowni. Zrobi to nie tylko dlatego, że użycie niespełniającej wymagań normy cementowej mieszanki cementu i popiołów – zazwyczaj o nieznanym składzie – wiązałoby się dla niej z dużym ryzykiem finansowym i wizerunkowym. Po prostu do produkcji elementów sprężonych potrzebny jest beton o tak wysokiej klasie, że da się go wykonać tylko z mieszanki betonowej, do której przygotowania użyto wyłącznie pewnego cementu, pochodzącego z cementowni. Materiał promocyjny Stowarzyszenie Producentów Cementu

^{Grubość warstwy betonowej wykonanej na budowie wynosi od 10-15cm. Cały strop ma więc od 15-22cm grubości. Zależy to od rozpiętości podpór i od obciążeń, które musi przenieść strop. Grubość stropu musi określić projektant. Cienkie płyty w zakładzie prefabrykacji przygotowuje się o szerokości 60-240cm i długości od 240-900cm.} 04-09-2014 12:50W dobrze ocieplonym domu mieszkańcy mają komfortowe warunki termiczne: zimą jest w nim ciepło, a w czasie letnich upałów - chłodno. Prawidłowo ułożony system ociepleń (przez specjalistów nazywany ETICS) ma też kluczowe znaczenie dla trwałości i wyglądu elewacji. I wreszcie - dobrze wykonane ocieplenie skutecznie chroni dom przed ucieczką ciepła, dzięki czemu można zmniejszyć koszty ogrzewania i 2017 i 2021 roku wprowadzone zostaną zmiany w przepisach dotyczące ocieplenia ścian nowo budowanych budynkówFot. Kronopol1 z 6W 2017 i 2021 roku wprowadzone zostaną zmiany w przepisach dotyczące ocieplenia ścian nowo budowanych budynkówFot. KronopolTermoizolacja ściany jako sposób na zaoszczędzenie energii - ta funkcja systemów ociepleń staje się obecnie coraz ważniejsza. A to dlatego, że od 1 stycznia 2014 roku obowiązują nowe warunki techniczne, które zwiększają wymagania dotyczące izolacyjności termicznej ścian budynków oddawanych do użytkowania (rozporządzeniem ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 5 lipca 2013 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). W zmienionych przepisach pojawiły się nowe, bardziej rygorystyczne wymogi w zakresie energooszczędności budynków. Załącznik nr 2 do rozporządzenia stopniowo, w kilkuletnich odstępach, wprowadza nowe, niższe wartości współczynnika przenikania ciepła U dla ścian, dachów, stropów i stropodachów dla wszystkich rodzajów budynków - to istotne przy stosowaniu systemów to jest ETICS? To najpopularniejszy obecnie sposób ocieplenia i wykończenia ścian domu. Skrót ETICS pochodzi od angielskiej nazwy External Thermal Insulation Composite System. Metoda ta znana jest u nas również jako lekka mokra lub BSO (bezspoinowy system ociepleń), a polega na tym, że płyty ocieplenia (styropian lub wełnę mineralną) przykleja się do ściany (czasem także mocuje mechanicznie), po czym wykonuje się na nich warstwę zbrojącą (z siatki zatopionej w zaprawie) i układa tynk (schemat). Bardzo ważne jest, by stosować materiały systemowe, a nie przypadkowo dobrane zaprawy, kleje i tynk. Tylko kompletność systemu jest bowiem warunkiem trwałości ocieplenia i elewacji. Czy trzeba bać się zmian przepisów? Zaostrzenie przepisów zostało wprowadzone, by podnieść efektywność energetyczną budynków oraz przyczynić się do ograniczenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery. Należy je więc postrzegać jako zmianę na dobre. Wśród części użytkowników systemów ETICS (projektantów, wykonawców i inwestorów) pojawiły się jednak obawy - jak nowe wymagania techniczne dla ścian wpłyną na powszechnie stosowane systemy ociepleń, a konkretnie - co spowoduje konieczność zwiększenia grubości płyt termoizolacyjnych? Czy grubsza warstwa ocieplenia nie będzie za ciężka? Jak z grubszymi płytami poradzą sobie łączniki mechaniczne i warstwa kleju - czy "udźwigną" ich nowy, większy ciężar? I wreszcie - co będzie z oknami? Czy - ze względu na zmianę grubości ościeży - nie okażą się osadzone w ścianie za głęboko, co będzie skutkować koniecznością zwiększania powierzchni przeszkleń, żeby zachować wystarczającą ilość światła dziennego docierającego do wnętrz? Czy zmiany przepisów (już wprowadzona oraz zaplanowane na 2017 i 2021 r.) wpłyną w istotny sposób na budowę systemów ociepleniowych? Sprawdźmy to na konkretnych przykładach ściany ocieplonej styropianem i grubsze ocieplenie oznacza problem z pleśnią? Wśród sceptyków niezadowolonych z nowych przepisów pojawia się też pogląd, że podniesienie izolacyjności termicznej ścian (potocznie utożsamiane ze znacznym wzrostem grubości płyt termoizolacyjnych stosowanych w ETICS) spowoduje wzrost szczelności budynków, przyczyniając się tym samym do rozwoju pleśni na ścianach wewnętrznych. Taki tok rozumowania jest jak najbardziej mylny. Tego typu skażeniem mikrobiologicznym zagrożone są bowiem miejsca, gdzie zbyt niska temperatura na powierzchni ściany wewnętrznej styka się z wysoką wilgotnością względną powietrza wewnątrz pomieszczenia. Takiego scenariusza nie należy się więc obawiać, jeśli ściany budynku są dobrze ocieplone, a wewnątrz sprawnie i efektywnie funkcjonuje wentylacja. Jak pokazuje praktyka, problemy z tzw. przemarzaniem ścian i pojawianiem się na nich grzyba występuje przede wszystkim w budynkach nieocieplonych lub niewystarczająco ocieplonych oraz w pomieszczeniach niedogrzanych oraz takich, gdzie zakłócona została sprawna wymiana powietrza. Dlatego tak ważne jest, by po dociepleniu domu upewnić się, że wentylacja działa tak, jak musi być grubość ocieplenia w ścianie ocieplonej styropianem Obliczenia wymaganej grubości styropianu wykonano dla ściany wymurowanej z bloczków silikatowych drążonych. Okazuje się, że przy zastosowaniu najlepszego obecnie pod względem izolacyjności styropianu, grubość termoizolacji wyniesie docelowo (czyli w 2021 r.) zaledwie 14 cm - nie odbiega to więc od obecnych standardów. Wielu inwestorów już przed zaostrzeniem przepisów decydowało się nawet na grubszą warstwę izolacji, by obniżyć przyszłe koszty eksploatacji Wiele zależy tu od rodzaju styropianu - na rynku są bowiem wyroby o różnych parametrach. Gdybyśmy do ocieplenia omawianej ściany wybrali "najzimniejszy" styropian, osiągnęłaby ona taką samą izolacyjność cieplną dopiero przy 21 cm grubości ocieplenia. Nie istnieje przepis, który jasno określa, jaki styropian ma być stosowany w systemach ETICS. Instytut Techniki Budowlanej w jednym ze swych dokumentów definiuje wymagania dotyczące wytrzymałości styropianu na rozciąganie (TR 100 lub TR 80) i na zginanie, minimalne wymagania geometryczne, klasę stabilności wymiarowej oraz reakcji na ogień. Nie podaje jednak, jakie mają być parametry termoizolacyjne płyt. W efekcie w systemach stosowane są styropiany o bardzo zróżnicowanym współczynniku przewodzenia ciepła x - od 0,031 W/(mK) dla najlepszych pod tym względem styropianów grafitowych, do nawet 0,045. Te ostatnie produkty często nie spełniają innych wymienionych wyżej minimów zdefiniowanych przez Instytut Techniki Budowlanej, jednak ze względu na niską cenę są często używane, choć z reguły przez nieświadomych Gdy wspominamy o łącznikach, warto zwrócić uwagę na ich jakość i sposób mocowania. Bardzo istotnym zagadnieniem staje się używanie łączników o dobrych parametrach izolacyjnych - jeśli bowiem stosowane będą łączniki o punktowym współczynniku przenikania ciepła wyższym niż 0,002 W/m należy je uwzględniać w obliczeniach jako punktowe mostki termiczne. Dobrym rozwiązaniem są "termodyble" (zdjęcie) czyli łączniki zagłębione w ociepleniu i zabezpieczone dodatkowo deklem o grubości około 2 musi być grubość ocieplenia w ścianie ocieplonej wełną mineralną Podobnie jak dla styropianu, Instytut Techniki Budowlanej wydał także dokument definiujący wymagania dla wełny mineralnej. Zgodnie z nim, w systemach ociepleniowych mogą więc być używane dwa rodzaje produktów: płyty lamelowe o wytrzymałości na rozciąganie nie mniejszej niż 80 kPa oraz płyty fasadowe o zaburzonym układzie włókien, o wytrzymałości na rozciąganie nie mniejszej niż 7,5 kPa i zdefiniowanej klasie reakcji na ogień. Z asortymentu dostępnego na rynku chodzi więc o produkty o deklarowanym współczynniku przewodzenia ciepła x od 0,036 do 0,042 W/(mK); zatem i tu grubość ocieplenia będzie zależeć o parametrów zastosowanego wyrobu, choć różnice będą mniejsze niż przy styropianie. Dla omawianej ściany, ocieplonej systemem opartym na wełnie mineralnej o najniższym współczynniku przewodzenia ciepła, grubość warstwy izolacji wyniesie 17 cm (lub - dla wełny o współczynniku x = 0,042 - 19 cm). Podobnie jak przy styropianie, są to grubości, które na wielu budowach były stosowane przed wejściem w życie rozporządzenia i nie stanowiły żadnego problemu z wykonawczego czy eksploatacyjnego Stosując do ocieplania wełnę o zaburzonym układzie włókien, ze względu na jej niską wytrzymałość na rozciąganie oraz wysoką gęstość, płyty termoizolacyjne bezwzględnie należy mocować łącznikami mechanicznymi. W przypadku wełny lamelowej nie ma takiego obowiązku, jednak z uwagi na dość wysoką gęstość zaleca się - choć ostateczna decyzja zależy od projektanta - oprócz całopowierzchniowego klejenia płyty o grubości przekraczającej 15 cm, dodatkowo kołkować ją łącznikami z trzpieniem będzie się zmieniał sposób ocieplania ścian w kolejnych latach Wśród dostępnych na rynku płyt termoizolacyjnych, zarówno z wełny mineralnej jak i styropianu, od kilku lat zauważalny jest trend wprowadzania na rynek nowych produktów o coraz niższym współczynniku przewodzenia ciepła. Należy się zatem spodziewać, że jeszcze przed 1 stycznia 2021 r. pojawią się w obrocie produkty o jeszcze lepszej izolacyjności, niż te przedstawione powyżej. Już teraz można znaleźć u niektórych producentów aprobaty techniczne na systemy ETICS z wykorzystaniem płyt o deklarowanym współczynniku przewodzenia ciepła 0,022 W/(mK), co pozwala na ograniczenie grubości termoizolacji w przypadku rozpatrywanych wyżej ścian zaledwie do 10 cm! Jednocześnie naturalnym procesem będzie znikanie z rynku produktów o niskiej jakości i zbyt wysokich współczynnikach przewodzenia, które już od jakiegoś czasu są odrzucane przez świadomych inwestorów. Czy należy się więc obawiać jakiegoś lawinowego wzrostu grubości termoizolacji stosowanych na budynkach? Oczywiście nie, pod warunkiem wyboru dobrych jakościowo produktów: systemów ociepleń posiadających aprobaty techniczne, uwzględniających zastosowanie płyt termoizolacyjnych o dobrych parametrach. Inwestując w takie rozwiązanie, inwestor zyskuje wieloletnie bezpieczeństwo użytkowania ocieplenia, wysoką estetykę, a przede wszystkim oszczędności w zużyciu się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. z późniejszymi zmianami (Dz.U. Nr 75, poz. 690) - ważne od 14 lutego 2022 r.

Z tego artykułu dowiesz się:jak wytrzymały musi być strop w Twoim domu?jakie najważniejsze funkcje pełni strop?jak to możliwe, że strop się nie zawali?które stropy klawiszują i dlaczego?jakie są dostępne na rynku rodzaje stropów?który strop jest najlepszy dla Ciebie? Witaj Inwestorze!Jedną z pierwszych decyzji jaką musiałeś dokonać jeszcze przed zakupem projektu budowlanego był wybór pomiędzy domem parterowym, a domem z poddaszem użytkowym. Jeśli wybrałeś dom parterowy, to nad ścianami parteru prawdopodobnie będziesz wykonywał lekki strop drewniany połączony z więźbą dachową. Będzie służył jedynie do podwieszenia sufitu i jako podłoga na strychu. Rozwiązanie to stanowi jeden z wielu wariantów klasycznej więźby dachowej, dlatego omówię je w artykule poświęconym konstrukcji dachu. Ten artykuł chcę poświęcić budowie domu z poddaszem użytkowym, a w szczególności omówieniu stropu nad parterem. DygresjaTen artykuł poświęcam przede wszystkim stropom nad parterem, ponieważ w budownictwie jednorodzinnym spotyka się je najczęściej. Pomimo tego przedstawione poniżej rozwiązania mogą równie dobrze być zastosowane do budowy stropu nad piwnicą, nad dowolnym piętrem, albo do budowy stropodachu płaskiego. Każde rozwiązanie i każda kondygnacja ma swoje cechy charakterystyczne, które przedstawię Ci poniżej. Do czego służy strop? W pierwszej części tego artykułu chciałbym pomóc Ci w wyborze najlepszego rodzaju stropu do Twojego domu. Żeby to zrobić musimy najpierw zastanowić się jakie dokładnie funkcje pełni strop. Strop jako konstrukcja budynku Podstawową funkcją stropu jest stworzenie nowej kondygnacji i bezpieczne przenoszenie obciążeń, które się tam znajdą na poniższe ściany i fundamenty. Typowymi obciążeniami jakie działają na strop są: ciężar własny, obciążenia od warstw wykończeniowych (tynk, posadzka) i obciążenie użytkowe (mieszkańcy, meble, wyposażenie). W przypadku stropu, który będzie pełnił jednocześnie funkcję stropodachu występują też obciążenia od środowiska zewnętrznego, czyli głównie śnieg i strop mógł bezpiecznie przenosić wszystkie obciążenia musi posiadać odpowiednią wytrzymałość oraz sztywność. Nie chcę Cię tutaj zanudzać szczegółami projektowymi i konstrukcyjnymi, bo za dobór właściwej nośności stropu odpowiada projektant. Natomiast chcę żebyś wiedział jedną ważną rzecz: wytrzymałość stropu zależy przede wszystkim od: rodzaju stropu (o tym później), wytrzymałości użytych materiałów (stali i betonu, o tym w kolejnej części artykułu) oraz od grubości. W praktyce oznacza to, że w pewnym zakresie można stosować zamiennie różne rodzaje stropów (za zgodą projektanta), ale wpływa to na grubość stropu, a tym samym na wysokość kondygnacji. Przy wszelkich zmianach trzeba zatem uważać na wysokość schodów, grubości warstw wykończeniowych na piętrze i wysokości pomieszczeń rodzaje stropów mają też różny ciężar. Przy wszelkich zmianach trzeba zatem pamiętać o sprawdzeniu nośności ścian niższych kondygnacji i fundamentów. Na szczęście w budynkach jednorodzinnych z poddaszem użytkowym, typowe materiały murowe zwykle wytrzymują obciążenia od każdego rodzaju stropu, ale ostateczną decyzję podejmuje aspektem konstrukcyjnej funkcji stropu jest jego rola w usztywnianiu całego budynku. Strop pokrywa zazwyczaj dużą część powierzchni domu, a dzięki temu bardzo dobrze wpływa na sztywność całego budynku. Ogranicza przemieszczenia ścian parteru, pomaga wyrównać osiadania budynku. Jest to rola trudna do opisania i obliczenia, ale jedno jest pewne: sztywny strop dobrze wpływa na konstrukcję budynku. I tutaj, wyprzedzając nieco fakty, trzeba powiedzieć o stropie drewnianym. Niestety jego sztywność jest wielokrotnie mniejsza niż stropów żelbetowych i w żaden sposób nie pomaga on w usztywnieniu budynku. Czy to jest to duży problem? Zwykle nie, ale jeśli chcesz dokonać zmian w swoim projekcie z projektu żelbetowego na drewniany to bezwzględnie musisz skonsultować to z projektantem. Jaka wytrzymałość stropu jest Ci potrzebna? Przy rozmowach o rodzajach stropu pojawia się temat porównań wytrzymałości. Można spotkać się z opinią, że strop typu “A” ma wyższą wytrzymałość niż typu “B” i dlatego jeden jest lepszy od drugiego. To prawda, że każdy rodzaj stropu może mieć inną wytrzymałość, ale co z tego wynika dla Ciebie?Praktyczny Inwestor wie, że strop powinien mieć wytrzymałość dostosowaną do jego potrzeb i zgodną z przepisami. Zwiększenie wytrzymałości “na zapas” powoduje zwiększenie kosztów budowy i nie przekłada się w żaden sposób na walory użytkowe (ewentualnie przez większą masę poprawia akustykę). Jaka zatem powinna być wytrzymałość stropu w Twoim domu?Wytrzymałość stropu określa jego projektant na podstawie tzw. obciążenia charakterystycznego (stałego i zmiennego) ponad ciężar własny działającego na strop. Pod tym zagadkowym pojęciem kryje się ciężar wszystkiego co na stropie się znajdzie: ścianek działowych, wylewki, paneli podłogowych, mebli, wyposażenia wnętrza, mieszkańców itd. Porównując maksymalne dopuszczalne obciążenia charakterystyczne podawane przez producenta dla różnych rodzajów stropów możesz łatwo sprawdzić, który strop jest “mocniejszy”.A jakie powinno być obciążenie charakterystyczne działające na strop w Twoim domu? Na szczęście nie musisz tego liczyć bo tym zajmuje się projektant. Uwzględnia on ciężar stały wszystkich elementów działających na strop (ścianki, podłogi) i obciążenia zmiennego (wyposażenie, mieszkańcy) które wynosi minimum 2,0kN/m2, czyli odpowiada w przybliżeniu obciążeniu 200kg na każdy metr kwadratowy stropu. Mówiąc obrazowo: jeżeli na takim stropie znajduje się pokój o powierzchni 20m2 (czyli o wymiarach około 4,5×4,5m) to możesz bezpiecznie zorganizować w nim imprezę na 57 osób o średniej wadze 70kg! Ten przykład dowodzi, że porównywanie wytrzymałości różnych rodzajów stropów nieco mija się z celem, bo nawet “najsłabszy” strop zaprojektowany zgodnie z normą zapewnia naprawdę duży zapas nośności dla domów w których strop w domu jednorodzinnym jest użytkowany z obciążeniem większym niż 200kg/m2 są ekstremalnie rzadkie, np. gdy ktoś ma kilka dużych akwariów w jednym miejscu. Mimo to, gdy budujesz nowy dom, zastanów się czy lokalnie na stropie nie będziesz chciał postawić czegoś bardzo ciężkiego. Jeśli tak to skonsultuj to z projektantem. Strop podczas pożaru W wysokiej temperaturze jaka panuje w trakcie pożaru zniszczeniu może ulec niemal każdy materiał budowlany. Dotyczy się to również najważniejszych elementów konstrukcyjnych takich jak strop czy ściany. Mając to na uwadze, Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określa dla poszczególnych elementów konstrukcyjnych minimalny czas przez jaki powinny zachować nośność (R), szczelność (E) i izolacyjność (I) ogniową w wypadku pożaru. Ten minimalny czas jest potrzebny dla mieszkańców, aby zdążyli się ewakuować z płonącego budynku. Niestety w/w rozporządzenie zwalnia budynki mieszkalne jednorodzinne z wymogu zachowania minimalnych wartości REI, ale zdrowy rozsądek podpowiada, żeby dla tak ważnego elementu jakim jest strop zachować przynajmniej REI30. Stropy żelbetowe spełniają ten warunek bez problemu, natomiast stropy drewniane trzeba odpowiednio zabezpieczyć przed ogniem. Izolacyjność akustyczna stropu Izolacyjność akustyczna stropów w domach jednorodzinnych jest właściwie całkowicie pomijana w projektach typowych. Dlaczego? Bo norma PN-B-02151-02:1987 dotycząca akustyki w budynkach skupia się głównie na budynkach wielorodzinnych i zabezpieczeniu przeciw przedostawaniu się hałasu pomiędzy sąsiednimi mieszkaniami. Norma ta nie stawia żadnych obligatoryjnych wymagań dla izolacyjności akustycznej stropu w obrębie mieszkania. “Ostatnią deską ratunku” jest załącznik do w/w normy, który podaje zalecane wartości wskaźników izolacyjności akustycznej w budynkach jednorodzinnych. A jeśli coś jest zalecane, a nie obowiązkowe to wiadomo, że nie zawsze będzie wskaźniki wynoszą odpowiednio:wskaźnik RA1 mówiący o izolacyjności dźwięków rozchodzących się w powietrzu o średniej i wysokiej częstotliwości powinien wynosić minimalnie 45dB i 50dB odpowiednio dla standardu podstawowego i podwyższonego,wskaźnik Ln,w mówiący o izolacyjności dźwięków rozchodzących się przez strop od uderzenia powinien wynosić maksymalnie 63dB i 53dB odpowiednio dla standardu podstawowego i podwyższonego; Jeśli nie wiesz jeszcze co oznacza symbol dB i jak rozumieć podane wyżej wartości to koniecznie zajrzyj do artykułu [B033] Murowane ściany nośne parteru. Znajdziesz tam dokładniejsze omówienie zagadnienia akustyki przegród budowlanych. Skoro znasz już normowe wskaźniki izolacyjności akustycznej stropów to teraz wystarczy porównać je z wartościami deklarowanymi przez producenta stropu. Niestety nie każdy producent podaje takie dane, dlatego orientacyjne wartości wypisałem poniżej, przy omawianiu poszczególnych rodzajów stropów. Można tu też przyjąć bardzo prostą zasadę: im większy wskaźnik RA1 tym lepiej, im mniejszy wskaźnik Ln,w tym lepiej, im większa masa stropu, tym zapomnij też, że strop ostatecznie będzie posiadał warstwy wykończeniowe. Powszechnie stosowana wylewka betonowa na podkładzie ze styropianu również poprawia właściwości akustyczne stropu. Nie wszystko jest jasne i masz wątpliwości? Zapytaj w komentarzu albo dołącz do Grupy wsparcia na Facebooku! Termoizolacyjność i paroprzepuszczalność stropu Strop nad parterem w domu jednorodzinnym oddziela zwykle pomieszczenia o tej samej temperaturze i podobnej wilgotności. Dlatego nie ma uzasadnionej potrzeby sprawdzania właściwości termoizolacyjnych i dyfuzyjnych stropu, ani stosowanie jakichkolwiek wygląda inaczej, gdy rozpatrujemy strop nad pomieszczeniem nieogrzewanym (piwnica), pod pomieszczeniem nieogrzewanym (strych) lub stropodach. Wtedy konieczne będzie spełnienie odpowiednich wymagań dotyczących termoizolacyjności i dyfuzji pary wodnej. Typowy strop żelbetowy lub drewniany bez żadnych izolacji nie posiada prawie żadnych właściwości termoizolacyjnych i stanowi mały opór dla dyfuzji pary wodnej. Upraszcza to nam nieco sprawę doboru samego stropu – przyjmujemy, że jest on neutralny dla ciepła i pary, a termoizolację i kontrolę przepływu pary trzeba zapewnić w inny sposób. Bez wątpienia jest to temat na oddzielny artykuł, ale już teraz mogę uprzedzić, że taki strop wraz z izolacją musi zostać dobrany przez projektanta. Strop i zdrowe materiały budowlane Zawilgocenie stropu Temat “zdrowych materiałów budowlanych” poruszałem już przy okazji omawiania materiałów ściennych. Zapraszam Cię zatem do zapoznania się z artykułem [B033] Murowane ściany nośne parteru. Tutaj przypomnę jedynie najważniejsze dopuszczony do sprzedaży materiał budowlany nie jest niezdrowy sam z siebie o ile go nie zjesz :). Najważniejsze jest aby materiał nie został zawilgocony, bo wtedy istnieje duże ryzyko rozwoju grzybów i pleśni, które stwarzają realne zagrożenie dla Twojego zdrowia. Kluczową rolę odgrywa tu sprawna wentylacja. Promieniotwórczość materiałów budowlanych Każdy materiał budowlany posiada swoją naturalną promieniotwórczość i nie należy się jej obawiać. Naturalna promieniotwórczość popularnych materiałów do budowy stropów (beton, keramzytobeton, ceramika, drewno) bez problemu spełnia wymogi prawne (z wyjątkiem betonu zawierającego popioły lotne). Pamiętaj jednak, że promieniotwórczość całego stropu zależy od ilości materiału jaki użyjemy do jego budowy. Oznacza to, że im cięższy strop tym będzie miał większą praktyce jedynym istotnym parametrem wpływającym na promieniotwórczość stropu jest zawartość popiołów lotnych w betonie. Jeśli element zawiera dużo popiołów to istnieje duże ryzyko przekroczenia dopuszczalnego poziomu promieniowania. Niestety producenci prefabrykatów zwykle nie podają dokładnej receptury swojego betonu, więc sprawdzenie zawartości popiołów lotnych jest praktycznie niemożliwe. Przy zamawianiu betonu z wytwórni do stropu wylewanego na budowie możesz dopytać o to z jakiego cementu zostanie zrobiony beton. Przegląd różnych technologii wykonania stropu Wiesz już jakie funkcje musi pełnić strop i jakich właściwości od niego oczekiwać. Przyjrzyjmy się zatem różnym rodzajom stropów i ich właściwościom. Pomoże Ci to wybrać najlepsze rozwiązanie dla Twojego domu. Stropy historycznie Budowanie stropów nie jest nowym pomysłem i można by powiedzieć, że jest tak stare jak samo budownictwo. Przez setki lat przewinęło się kilka różnych technologii, niektóre z nich przeminęły bezpowrotnie, a niektóre dotrwały do dzisiaj w nieco udoskonalonej formie. Tutaj przedstawię tylko kilka z nich. Stropy ceglane łukowe Jest to rodzaj stropu, który całkowicie zanikł we współczesnym budownictwie. Wykonany był w całości z cegieł, bez żadnego zbrojenia lub wzmocnienia. Odpowiednia nośność uzyskana była tylko przez właściwy kształt w formie łuku. Dzisiaj takie stropy można podziwiać np. w średniowiecznych zamkach i kościołach. Największą wadą takiego rozwiązania z dzisiejszego punktu widzenia jest oczywiście łukowy kształt sufitu w pomieszczeniu. Strop Kleina Kolejnym historycznym rozwiązaniem stropu, które eliminowało problem mocno “wygiętego” sufitu był strop ceglany na belkach stalowych. Jest to w pewnym sensie pierwowzór stropów jakie znamy dzisiaj. Składał się z dwuteowych belek stalowych i płyt ceglanych pomiędzy nimi. Płyty były zbrojone prętami lub płaskownikami, dzięki temu można było uzyskać płaską powierzchnię stropu. Rozwiązanie to było stosowane od początku XX wieku aż do czasów popularyzacji stropów żelbetowych. Współcześnie, głównie w przemyśle, również wykonuje się stropy na belkach stalowych, ale zamiast płyt ceglanych stosowane są płyty żelbetowe lub zespolone (stalowo-żelbetowe). Zasada działania stropu Kleina jest również bardzo podobna do dzisiejszych stropów gęstożebrowych, w których mamy główne belki nośne z żelbetu (żebra) i wypełnienie pomiędzy nimi z pustaków stropowych. Strop Kleina, zdjęcie pochodzi ze strony Strop drewniany Jest to najstarszy rodzaj stropu i jednocześnie jedyny, który w niemal niezmienionej formie przetrwał do dzisiaj. Oczywiście wraz z rozwojem technologii stropy drewniane ewoluowały i pojawiały się nowe rozwiązania, ale podstawowa zasada jest ciągle ta sama. W podstawowej wersji składa się z belek drewnianych, na których ułożona jest drewniana podłoga. Pierwsze stropy drewniane wykonane były z belek nieobrzynanych (czyli okrągłych) z wygładzoną tylko jedną płaszczyzną. Współcześnie stosuje się belki lite, belki klejone, albo bardziej zaawansowane produkty inżynierskie, takie jak dwuteowniki lub wiązary drewniane. Strop drewniany w średniowiecznej wieży kościoła. Współczesne stropy w budownictwie jednorodzinnym Współczesne budownictwo zostało zdominowane przez dwa materiały: drewno i żelbet. Stąd mamy popularne współcześnie stropy drewniane i żelbetowe we wszelkich możliwych odmianach. Stropy drewniane W stropach drewnianych główną konstrukcję nośną stanowią belki drewniane, oparte na ścianach nośnych. Jest to rozwiązanie znane powszechnie na całym świecie, a szczególnie w krajach gdzie popularne jest budownictwo drewniane szkieletowe. Czasami spotyka się również stropy drewniane w połączeniu z budynkami murowanymi. W tym artykule nie będę omawiał jednak szczegółowo tego rodzaju stropów z dwóch powodów:Budynki drewniane i stropy drewniane są ciągle mniejszością w Polsce;Moim zdaniem budowa stropu drewnianego w domu murowanym kompletnie mija się z celem. Drewno jest pozornie tańsze niż strop żelbetowy, ale dostosowanie go do takich samych standardów izolacyjności akustycznej i przeciwpożarowej znacznie podnosi koszty. Tutaj polecam Ci artykuł [B007] 12 powodów dla których lepiej wybrać dom murowany a nie drewniany oznacza to, że stropy drewniane są złe same w sobie. Uważam jednak, że ich charakterystyczne właściwości (lekkość, akustyka, termoizolacyjność, estetyka) są potrzebne jedynie w szczególnych przypadkach i trzeba bardzo świadomie ich użyć. Dla znacznej większości nowo budowanych domów, najlepszym rozwiązaniem będzie jeden z rodzajów stropów żelbetowych. Przegląd stropów żelbetowych dla domów jednorodzinnych XX i XIX wiek przyniosły rozwój technologii budowlanej, dzięki czemu do powszechnego użytku weszło kilka rodzajów stropów opartych na elementach żelbetowych. Zanim omówię je szczegółowo chciałbym opowiedzieć Ci odrobinę o zasadzie działania stropu. Jak działa strop Strop jest poziomym elementem konstrukcyjnym, który działa głównie jako element zginany. Omówmy to na prostym przykładzie: jeśli ułożymy strop na dwóch równoległych ścianach, to ściany będą głównie ściskane (od nacisków stropu), a strop będzie się uginał pod ciężarem własnym i ciężarem działających na niego obciążeń. Ugięcie stropu, rozumiane jako odległość o którą strop “opadnie” w dół, będzie wynosiła zero na ścianach (podporach), a największą wartość osiągnie na środku rozpiętości. I właśnie z tego ugięcia wynika najważniejsza zasada pracy stropu (i wszelkich poziomych elementów konstrukcyjnych, np. nadproży): podczas, gdy strop się ugina, to jego dolna powierzchnia ulega rozciąganiu, a górna ściskaniu. I teraz właśnie do gry wchodzi żelbet, czyli połączenie stali z betonem. Beton jest materiałem, który “lubi” ściskanie i bardzo dobrze sobie z nim radzi. Jednocześnie beton “nie lub” rozciągania i łatwo pęka, gdy tylko zaczniemy go rozciągać. Stal zbrojeniowa zachowuje się dokładnie odwrotnie i “lubi” być rozciągana. Morał z tego jest taki: strop składa się ze stali zbrojeniowej, którą umieszcza się w strefie rozciąganej (na dole), oraz z betonu, który musi znaleźć się w strefie ściskanej (u góry).Powyższy, prosty przykład, to tzw. konstrukcja jednoprzęsłowa, jednokierunkowa, swobodnie podparta. Innymi słowy mamy tylko dwie podpory (ściany), jedno przęsło (strop) między nimi, które zbrojone jest w jednym kierunku i nie posiada dodatkowych usztywnień na swobodnych końcach. Rzeczywistość bywa jednak bardziej złożona i stropy mogą się opierać nie na dwóch, a na czterech krawędziach. Wtedy mówimy o stropie dwukierunkowo zginanym i dwukierunkowo zbrojonym. Strop może być też ułożony w sposób ciągły na kilku równoległych do siebie ścianach i wtedy mamy do czynienia ze stropem złożony z kilku przęseł powoduje bardzo istotną zmianę w pracy stropu. Część przęsłowa stropu (czyli ta pomiędzy ścianami) pracuje tak jak dotychczas. Natomiast ze względu na ciągłość konstrukcji nad podporami (ścianami) sytuacja w tych miejscach ulega odwróceniu. Obrazowo można powiedzieć, że w strefie podporowej strop zginany jest w drugą stronę: ściskanie następuje dołem, a rozciąganie górą. Taka sytuacja wymaga stosownego zbrojenia nad ścianą. Różne sposoby podparcia i pracy stropów. Twoim zadaniem jako Inwestora nie jest projektowanie zbrojenia stropów, od tego jest przecież konstruktor. Jednak zrozumienie tych kilku zasad działania konstrukcji pomoże Ci zrozumieć dlaczego jeden strop zachowuje się inaczej niż inny, oraz który będzie dla Ciebie najlepszym wyborem. Przejdźmy zatem do omówienia popularnych rozwiązań stropowych. Co to jest klawiszowanie stropu?Dla mieszkańca domu równie duże znaczenie co właściwości techniczne stropu ma jego estetyka. Nikt przecież nie chce mieć na suficie rys i pęknięć, które powracają pomimo szpachlowania i malowania. Jedną z przyczyn powstawania takich rys jest zjawisko klawiszowania. Występuje ono, gdy jedna część stropu, pod obciążeniem, ugina się bardziej niż druga. Ugięcie to jest bezpieczne ze względu na nośność konstrukcji (mowa tu o ugięciach rzędu zaledwie kilku milimetrów), ale skutkuje powstaniem rys na styku dwóch elementów tego powodu przy wyborze i budowie stropu bardzo wiele uwagi poświęca się zabezpieczeniu stropu przed klawiszowaniem. A które stropy i dlaczego są najbardziej podatne na klawiszowanie dowiesz się z dalszej części artykułu. Strop żelbetowy monolityczny Jest to najstarszy rodzaj stropu żelbetowego i jedyny, który nie zawiera żadnych elementów prefabrykowanych. Do jego wykonania, w pierwszej kolejności, konieczne jest zastosowanie pełnego deskowania (szalunku) na całej powierzchni stropu. Na deskowaniu układane jest zbrojenie górne oraz dolne, a całość zalewana jest betonem. W ten sposób powstaje jedna, duża płyta żelbetowa. Strop wykonany w ten sposób posiada wiele cech charakterystycznych (celowo nie piszę tu o zaletach i wadach, bo zależy to od sytuacji na budowie i projektu):Bardzo duża pracochłonność wykonania ze względu na szalunki i zbrojenie, a zatem i duży koszt;Nie wymaga pracy ciężkiego sprzętu na budowie;Duże zużycie materiału: stali, betonu i ewentualnie szalunków drewnianych, a zatem duży koszt;Bardzo duża swoboda w kształtowaniu stropu. Niemal dowolne kształty, grubości, rozpiętości, ilość i układ podpór, itp.;Możliwość wykonania stropu jako jedno lub wieloprzęsłowy oraz o dowolnym sposobie podparcia, w tym jako balkon (praca jedno- lub dwukierunkowa);Duża waga stropu, może nie nadawać się do każdych ścian i warunków gruntowych;Brak klawiszowania;Bardzo dobrze usztywnia budynek;Powierzchnia dolna może być całkowicie gładka i nie wymagać tynkowania jeżeli zostaną użyte systemowe szalunki. W przeciwnym razie wymaga tynkowania;Możliwość ukrycia instalacji w stropie;Niewielka typowa grubość stropu około 14-18cm przy zachowaniu wysokiej wytrzymałości;Bardzo dobre właściwości ogniochronne (zależne od grubości stropu), zwykle około REI60Bardzo dobre właściwości akustyczne dzięki wysokiej masie: wskaźnik RA1 (izolacyjność dźwięków powietrznych) zaczyna się od około 50dB przy grubości stropu 15cm, wskaźnik Ln,w (izolacyjność dźwięków uderzeniowych) wynosi maksymalnie około 74dB przy grubości stropu 15cm i maksymalnie około 67dB przy grubości stropu 24cm i jest większy niż zalecenia normowe. Należy jednak pamiętać, że na dźwięki uderzeniowe ogromny wpływ ma sposób wykończenia podłogi, a podane tu wskaźniki dotyczą stropu bez żadnego zdaniem stropy monolityczne warto współcześnie stosować jedynie w ograniczonym zakresie, tzn. jako fragmenty stropów których nie da się wykonać w inny sposób ze względu na kształt lub skomplikowane zbrojenie. I rzeczywiście strop tego typu jest powszechnie stosowany jako np. fragment wylewki przy połączeniu ze schodami lub balkonem. Rozwiązaniem, które eliminuje problemy stropu monolitycznego i jednocześnie zachowuje jego zalety (szalowanie, część zbrojenia) są stropy typu filigran i vector i to właśnie one coraz częściej zastępują stropy monolityczne. Fragment Wylewki żelbetowej przy schodach jest jednocześnie typowym stropem monolitycznym. Strop typu Filigran i Vector Stropy filigran i vector składają się z prefabrykowanej żelbetowej płyty o grubości około 5-7cm z “wystającym” ponad płytę zbrojeniem podłużnym w postaci stalowych kratownic. Płyty te układa się na ścianach i stanowią one szalunek tracony i jednocześnie zbrojenie dolne stropu. Na płytach układane jest zbrojenie górne i dodatkowe dolne, a całość zalewana mieszanką betonową. Finalnie otrzymujemy strop niemal identyczny ze stropem monolitycznym. Najważniejsze cechy stropu filigran i vector kształtują się następująco:Średnia pracochłonność wykonania ze względu na częściową prefabrykację zbrojenia dolnego i szalunek tracony, ale wymaga wykonania zbrojenia górnego;Wymaga pracy dźwigu lub małego żurawia samochodowego HDS;Stosunkowo duże zużycie materiału: stali i betonu;Duża swoboda w kształtowaniu stropu. Niemal dowolne kształty, grubości (typowo 15-24cm), rozpiętości (typowo do 7,5m), ilość i układ podpór, itp.;Możliwość wykonania stropu jako jedno lub wieloprzęsłowy oraz o dowolnym sposobie podparcia, w tym jako balkon (praca jedno- lub dwukierunkowa);Duża waga stropu, może nie nadawać się do każdych ścian i warunków gruntowych;Brak klawiszowania;Bardzo dobrze usztywnia budynek;Idealnie gładka powierzchnia dolna, nie wymaga tynkowania;Możliwość ukrycia instalacji w stropie;Bardzo dobre właściwości ogniochronne (zależne od grubości stropu), minimum REI60;Bardzo dobre właściwości akustyczne dzięki wysokiej masie. Wartości współczynników izolacyjności akustycznej analogiczne jak dla stropów Filigran i Vector są jednakowymi rozwiązaniami pod względem technicznym. Jedyną różnicą jest wielkość prefabrykowanych płyt. Płyty Filigran są większe (szerokość zwykle do 2,5m) i przeznaczone są na budowy gdzie dostępny jest duży dźwig (np. budownictwo wielorodzinne), natomiast płyty Vector są znacznie mniejsze (szerokość do 60cm) i przeznaczone są do montażu za pomocą małego dźwigu lub samochodowego HDS. Można je łatwo zastosować w budownictwie Fligran są powszechnie stosowane w budownictwie wielorodzinnym ze względu na częściową prefabrykację, bardzo dobre właściwości akustyczne, brak klawiszowania i brak konieczności tynkowania sufitu. Stropy Vector warto stosować w budownictwie jednorodzinnym wszędzie tam, gdzie wymagane są właściwości stropu monolitycznego. Wybór pomiędzy stropem monolitycznym, a Filigran/Vector jest właściwie tylko kwestią ekonomiczną. Zazwyczaj klasyczny strop monolityczny jest najdroższym rozwiązaniem, ale w przypadku trudno dostępnych prefabrykatów, braku możliwości dojazdu ciężkiego sprzętu na budowę lub bardzo małej powierzchni fragmentu stropu może być opłacalny. W niemal każdym innym przypadku strop filigran będzie tańszy niż Vector warto też zastosować jeżeli z jakiegoś powodu, bardzo Ci zależy na izolacyjności akustycznej. Pamiętaj jednak, że w domu jednorodzinnym hałas niesie się też przez ściany i drzwi, więc to będą kolejne elementy o które musisz zadbać. Strop Vector, zdjęcie pochodzi ze strony Pracując na budowach ciągle spotykam się z tymi samymi błędami. Ty możesz ich łatwo uniknąć. Po prostu zapisz się na newsletter i pobierz darmowy ebook! Dodatkowo otrzymasz 10 plików pomocnych przy budowie domu i powiadomienia o nowych artykułach! Strop gęstożebrowy typu Teriva Istnieje wiele rodzajów stropów gęstożebrowych. Na szczęście większość z współcześnie stosowanych jest niemal identyczna pod względem zasady działania, różnią się jedynie wymiarami elementów. Dlatego nie będę tu poruszał wszystkich możliwości, a w zamian skupię się na najpopularniejszym rozwiązaniu typu Teriva. Jest to rozwiązanie na tyle popularne, że w Twojej okolicy może znajdować się producent stropów Teriva, ale posiada dla nich własną nazwę gęstożebrowy składa się prefabrykowanych, żelbetowych belek stropowych (żeber), prefabrykowanych pustaków z keramzytobetonu oraz zbrojenia i nadbetonu wykonywanych na budowie. Strop ten został wymyślony tak, aby można go było wykonać w całości ręcznie, bez użycia sprzętu. Zasada działania tego rodzaju stropu jest następująca: żebra (belki) ułożone są równolegle do siebie (typowo w odległości 60cm) i oparte na ścianach nośnych. Żebra wykonane są jako stalowa kratownica o wysokości kilkunastu centymetrów z betonową stopką. belki mogą występować w różnych wielkościach zależnie od rodzaju stropu. Przestrzenie pomiędzy belkami wypełnia się pustakami z betonu lekkiego. Pustaki te zapewniają płaską powierzchnię od dołu stropu, obniżają masę stropu i jednocześnie stanowią szalunek tracony. Wysokość pustaków jest dostosowana do rodzaju stropu, jego rozpiętości i dopuszczalnych obciążeń. Występują też specjalne systemowe kształtki szalunkowe, dzięki którym można w grubości stropu wykonać ukrytą belkę żelbetową. Na belkach i pustakach układa się zbrojenie górne, a całość zalewa warstwą mieszanki betonowej o grubości zwykle tutaj zauważyć, że strop gęstożebrowy, w przeciwieństwie do stropów monolitycznych i Filigran może pracować wyłącznie w jednym kierunku. Co więcej, każda belka, pomimo górnego zbrojenia i nadbetonu, może pracować (tzn. uginać się) niezależnie od pozostałych. Przykładowo:. w przypadku gdy na jedną belkę przypada większe obciążenie niż na inne belki. Jest to kluczowa różnica, ponieważ strop żelbetowy stanowiący jedną dużą płytę zazbrojoną w dwóch kierunkach, będzie zawsze pracował jako całość. Niesie to za sobą ważne konsekwencje: jeżeli nierównomiernie obciążymy strop gęstożebrowy to istnieje ryzyko wystąpienia pęknięć na jego dolnej powierzchni, czyli klawiszowania. Na szczęście mamy sposób żeby temu zaradzić. Wystarczy połączyć wszystkie prefabrykowane belki stropowe za pomocą prostopadłej, żelbetowej i ukrytej w grubości stropu belki wykonywanej na budowie, nazywanej żebrem rozdzielczym. Takie połączenie powoduje, że wszystkie belki zaczynają pracować wspólnie i uginać się równomiernie. Pamiętaj też, że wystąpienie wyjątkowo dużego obciążenia skupionego tylko na jednej belce w Twoim domu jest dość mało wyżej opisanej budowy stropu typu Teriva wynikają następujące właściwości:Średnia pracochłonność wykonania ze względu na częściową prefabrykację zbrojenia dolnego w żebrach i szalunek tracony w postaci pustaków, ale wymaga wykonania zbrojenia górnego;Nie wymaga pracy żadnego sprzętu na budowie i montaż można przeprowadzić w całości ręcznie;Stosunkowo małe zużycie materiału: stali i betonu;Swoboda kształtowania stropu jest ograniczona do kształtów prostokątnych i zbliżonych do prostokąta;Strop można opierać tylko na końcach, a układy wieloprzęsłowe można wykonać tylko w formie kilku oddzielnych układów jednoprzęsłowych;Rozpiętość stropu do około 7m w wersji podstawowej lub nawet do 9m w wersji z belkami sprężonymi. Grubość stropu 24-34cm zależnie od rozpiętości i obciążeń;Stosunkowo niska waga stropu, dzięki czemu nadaje się do każdego murowanego budynku jednorodzinnego;Brak klawiszowania przy zastosowaniu żeber rozdzielczych;Powierzchnia dolna wymaga tynkowania;Ograniczone możliwości ukrycia instalacji w stropie;Dobre właściwości ogniochronne, REI30;Średnio dobre właściwości akustyczne spowodowane stosunkowo niską masą: wskaźnik RA1 zaczyna się od około 42dB przy grubości stropu 24cm, wskaźnik Ln,w wynosi maksymalnie około 79dB przy grubości stropu 24cmi i jest większy niż zalecenia normowe. Należy jednak pamiętać na że dźwięki uderzeniowe ogromny wpływ ma sposób wykończenia podłogi, a podane tu wskaźniki dotyczą stropu bez żadnego typu Teriva są obecnie jednym z najpopularniejszych rozwiązań dla domów jednorodzinnych. Są stosunkowo tanie, łatwe w budowie i mają dobre właściwości. Moim zdaniem powinny być stosowane jako rozwiązanie podstawowe do budowy stropu. W połączeniu z fragmentami wylewek żelbetowych monolitycznych pozwala na uzyskanie dowolnego kształtu i połączenia zbrojenia z balkonami, schodami itp. Strop gęstożebrowy typu teriva. Strop z płyt kanałowych (żerańskich) Płyty kanałowe, zwane też płytami żerańskimi, to prefabrykowane, wielkowymiarowe, żelbetowe płyty stropowe. Można by powiedzieć, że to gotowy strop w kawałkach. Stropy kanałowe najbardziej popularne były w czasach “wielkiej płyty’. Obecnie stosuje się je w stropach, które nie muszą być estetycznie (ze względu na klawiszowanie). Płyty kanałowe, jak wskazuje nazwa, posiadają w środku swojej grubości puste kanały dla zmniejszenia wagi. Płyty po ułożeniu na ścianach stanowią od razu gotowy strop i tego samego dnia mogą zostać obciążone. Jedynym zabiegiem po montażu płyt jest zabetonowanie wieńców i zamków na połączeniach płyt. Wysoki stopień prefabrykacji wpływa na wiele cech stropu:Mała pracochłonność wykonania stropu. Budowa to jedynie układanie gotowych elementów. Nie wymaga szalowania, tymczasowych podpór, zbrojenia ani betonowania (z wyjątkiem wieńców i zamków). Skraca czas budowy stropu do 1-2dni;Wymaga pracy dużego dźwigu;Bardzo małe zużycie dodatkowych materiałów takich jak stal i beton;Swoboda kształtowania stropu jest ograniczona do kształtów prostokątnych i zbliżonych do prostokąta. Ponadto wykonywanie otworów na kominy lub pionów instalacyjnych jest ograniczone;Strop można opierać tylko na końcach, a układy wieloprzęsłowe można wykonać tylko w formie kilku oddzielnych układów jednoprzęsłowych;Rozpiętość stropu do około 7,2m w wersji podstawowej lub nawet kilkanaście metrów w wersji sprężonej (zależnie od producenta, obciążeń i grubości). Grubość stropu 24cm dla stropu zwykłego lub 20-50cm dla stropu sprężonego Szerokość płyt wynosi 90cm, 120cm, lub 150cm;Średnia waga stropu przy wysokiej nośności;Bardzo duże ryzyko klawiszowania ze względu na indywidualną pracę każdej z płyt;Powierzchnia dolna wymaga tynkowania lub wykonania sufitu podwieszanego;Brak możliwości ukrycia instalacji w stropie;Bardzo dobre właściwości ogniochronne, REI60;Różne poziomy nośności płyt stropowych, nawet do 10kN/m2;Średnie/dobre właściwości akustyczne: wskaźnik RA1 zaczyna się od około 50dB przy grubości stropu 20cm, wskaźnik Ln,w wynosi maksymalnie około 75dB przy grubości stropu 20cm i jest większy niż zalecenia normowe. Dla grubszych stropów izolacyjność jest nieco lepsza. Należy jednak pamiętać, że na dźwięki uderzeniowe ogromny wpływ ma sposób wykończenia podłogi, a podane tu wskaźniki dotyczą stropu bez żadnego kanałowe dzięki wysokiemu stopniowi prefabrykacji są prawdopodobnie najtańszym rodzajem stropu na rynku. W połączeniu z wylewkami monolitycznymi lub płytami Filigran dają możliwości pokrycia stropem dowolnego kształtu, połączenia z balkonem, schodami lub wykonania dużego otworu na komin. Płyty kanałowe prawdopodobnie zdominowały by rynek rozwiązań stropowych gdyby nie jedna, duża wada: klawiszowanie. Każda płyta jest osobnym elementem nośnym i nie ma żadnego solidnego połączenia z płytami sąsiednimi. Oznacza to, że każda płyta ugina się pod obciążeniem inaczej niż sąsiednie, a to z kolei powoduje powstawanie rys na suficie. Pewnym rozwiązaniem jest tu sufit budownictwie jednorodzinnym płyty kanałowe warto zastosować szczególnie nad pomieszczeniami takimi jak piwnice, garaże, kotłownie, czyli wszędzie, gdzie estetyka nie jest najważniejsza. Płyty kanałowe są też najlepszym wyborem dla osób, którym bardzo zależy na czasie budowy lub planują zastosować sufit podwieszony. Strop z płyt kanałowych, zdjęcie pochodzi ze strony Strop SMART Jednym z najnowszych rozwiązań w zakresie konstrukcji stropowych jest strop ze sprężonych płyt kanałowych typu SMART. Rozwiązanie to w ostatnich latach zdobywa na popularności dzięki prostocie rozwiązania i stosunkowo niskim kosztom. Strop SMART jest rozwinięciem technologii stropów kanałowych znanych już z lat 70’. Składa się on tylko z systemowej płyty kanałowej ze zbrojeniem sprężonym o szerokości 60cm. Zasadniczą różnicą w stosunku do starszych rozwiązań jest specjalny zamek zastosowany na podłużnej krawędzi płyty. Dzięki niemu, przy zachowaniu odpowiedniego reżimu technologicznego, możliwe jest zespolenie sąsiednich płyt na tyle, że podczas obciążenia będą uginały się razem. Zapobiegnie to klawiszowaniu i powstawaniu rys na tym detalem, wszystkie cechy stropu SMART są niemal identyczne ze stropami żerańskimi, więc nie będę ich tutaj omawiał. Niestety osobiście nie mam żadnego doświadczenia ze stropami SMART, więc nie mogę z praktyki powiedzieć czy rzeczywiście eliminuje on całkowicie kłopot z klawiszowaniem. Jeśli posiadasz taki strop w swoim domu to bardzo proszę podziel się opinią w komentarzu pod tym artykułem! Który strop będzie dla mnie najlepszy? Podsumowując powyższy przegląd dostępnych systemów stropowych można wyciągnąć kilka wniosków:Wytrzymałość wszystkich typów stropów żelbetowych jest w zupełności wystarczająca dla domu jednorodzinnego;Niemal każdy rodzaj stropu żelbetowego da się zastosować w każdym budynku jednorodzinnym. Pewnym ograniczeniem może tu być ryzyko nierównomiernych osiadań lub ściany o wyjątkowo małej wytrzymałości, ale są to sytuacje jednostkowe. Każdorazowo zmiana w zakresie rodzaju stropu musi najpierw zostać zaakceptowana przez projektanta;Wszystkie stropy żelbetowe mają wystarczającą odporność ogniową dla budownictwa jednorodzinnego;Im wyższy stopień prefabrykacji stropu tym powinien on być tańszy i szybszy w budowie, ale jednocześnie rośnie ryzyko klawiszowania;Wszystkie rodzaje stropu żelbetowego posiadają akceptowalną izolacyjność akustyczną. A należy pamiętać, że izolacyjność akustyczna zależna jest również od ścian, drzwi i warstw wykończeniowych. Ceny stropów Gdy dokonasz wyboru stropu, warto zrobić jeszcze jedną rzecz: porównać ceny. Generalna zasada jest taka: im bardziej strop jest prefabrykowany tym powinien być tańszy. Ale mogą zdarzyć się wyjątki. Przykład: prawdopodobnie strop Vector będzie tańszy niż monolityczny, ale w szczególnych przypadkach, np. gdy wykonawca dysponuje własnymi szalunkami systemowymi, strop monolityczny może okazać się tańszy. Dlatego zawsze warto sprawdzać i porównywać ceny. Praktyczny wybór najlepszego stropu To jaki ostatecznie strop powinieneś wybrać do swojego domu? Moim zdaniem, w typowych przypadkach wybór jest prosty:Jako podstawowe rozwiązanie stropu nad parterem w domu jednorodzinnym wybierz strop gęstożebrowy typu Teriva. Jest stosunkowo tani, dostępny w każdym miejscu w Polsce, łatwy w wykonaniu, nie klawiszuje. Jego największą wadą jest stosunkowo niska izolacyjność akustyczna, ale w codziennym użytkowaniu nie powinno to zależy Ci na szybkości budowy to wybierz strop w całości prefabrykowany, czyli strop z płyt kanałowych Żerańskich lub SMART. Przed rysami na suficie zabezpieczysz się stosując sufit podwieszony lub specjalne wykończenie zamków między strop nad piwnicą, garażem lub innym pomieszczeniem nie mieszkalnym wybierz strop z płyt kanałowych. Będzie to rozwiązanie szybkie i najbardziej zależy Ci na dobrej izolacyjności akustycznej lub jak najmniejszej grubości stropu to wybierz strop monolityczny lub przypadku bardzo złożonych kształtów stropu, nietypowych sposobów podparcia, balkonów, wsporników itp. wybierz strop monolityczny lub Vector. Wyboru pomiędzy stropem monolitycznym, a Vector dokonasz tylko na podstawie nad ostatnią kondygnacją mieszkalną, tzn. takie, które będą stanowiły jednocześnie sufit i podłogę na nieużytkowym strychu warto wykonać jako drewniane. Tutaj najważniejszym parametrem będzie izolacyjność cieplna, a w stropie drewnianym stosunkowo łatwo i tanio można zastosować dużą ilość nad ostatnią kondygnacją wykonaj tak samo jak strop nad parterem. Tutaj potrzebna będzie tylko nieco większa wytrzymałość stropu. Na tym kończę pierwszą część artykułu dotyczącego stropów w domach jednorodzinnych. Od różnorodnych parametrów technicznych, użytkowych, możliwości i rozwiązań może zakręcić się w głowie. Mimo to ostatecznie wybór sprowadza się do kilku prostych parametrów: cena, jakość, czas. Jeśli dobrze wiesz czego potrzebujesz, to po przeczytaniu powyższych porad wybór powinien być już łatwy 🙂Jeśli pomogłem Ci w wyborze stropu to napisz w komentarzu jakie rozwiązanie Ty wybrałeś i dlaczego. A już w kolejnej części artykułu podpowiem Ci jak należy wykonać strop bez błędów!Powodzenia w budowaniu!

^{Wymiana stropu w starym, często zabytkowym budynku jest bardziej skomplikowanym przedsięwzięciem niż wykonanie stropu od podstaw w powstającym obiekcie. Istotny jest dobór rodzaju systemu stropowego, tak by odpowiadał możliwościom technicznym budynku. Najważniejszym parametrem jest waga stropu, ponieważ ciężar tego elementu ma} Stropom stawiane są wysokie wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, szczególnie gdy są elementami dróg ewakuacyjnych. Wymagania ze względu na bezpieczeństwo pożarowe Podstawowym dokumentem określającym wymagania z zakresu bezpieczeństwa pożarowego dla stropów budynków mieszkalnych jest rozporządzenie [1], w którym w dziale VI określono ogólne wymagania z zakresu bezpieczeństwa pożarowego dla budynków. Kluczowe informacje zamieszczono już w pierwszym paragrafie tego działu (§ 207 [1]), w którym wymaga się, aby budynek, a więc i stropy, był zaprojektowany i wykonany w sposób zapewniający w razie pożaru: nośność konstrukcji przez czas wynikający z rozporządzenia, ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku możliwość ewakuacji ludzi, a także żeby uwzględniono bezpieczeństwo ekip ratowniczych. Rys. Układy warstw płyt żelbetowych rozpatrywanych w metodzie tabelarycznej Biorąc pod uwagę, że stropy, w szczególności na drogach komunikacyjnych, są elementem dróg ewakuacyjnych, wymagania im stawiane w zakresie bezpieczeństwa pożarowego są wysokie. Podobnie jak inne wymagania ogniowe zależą one od klasyfikacji budynku. W świetle § 209 [1] budynki mieszkalne należą do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV i możemy je podzielić na: niskie (N) – o wysokości do 4 kondygnacji nadziemnych włącznie; średniowysokie (SW) – o wysokości od 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie; wysokie (W) – o wysokości od 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie; wysokościowe (WW) – powyżej 55 m nad poziomem terenu. W zależności od grupy wysokości budynki mieszkalne zgodnie z § 212 [1] muszą spełnić wymagania odpowiedniej klasy odporności pożarowej: (N) – klasa D, (SW) – klasa C, (W) – klasa B, (WW) – klasa B, przy czym wyłączone są z tego (§ 213 [1]) jednorodzinne budynki mieszkalne, do trzech kondygnacji nadziemnych włącznie, dla których nie są stawiane wymagania w zakresie klasy odporności pożarowej. Fot. 1a Strop gęstożebrowy na belkach sprężonych, rozpiętość w świetle podpór 424 cm, grubość 36,5 cm, pustaki betonowe o wysokości 20 cm i szerokości 53 cm. Strona nienagrzewana, widok przed badaniem Klasie odporności pożarowej budynku przypisana jest klasa odporności ogniowej elementów budynków, co w przypadku stropów oznacza spełnienie następujących wymagań: klasa D – REI 30, klasa C – REI 60, klasa B – REI 60, gdzie: R – oznacza nośność ogniową, E – szczelność ogniową, I – izolacyjność ogniową. Należy zastrzec, że w przypadku kiedy stropy budynków mieszkalnych pełnią jednocześnie funkcję głównej konstrukcji nośnej, należy spełnić wymagania dodatkowe: klasa D – R 30, klasa C – R 60, klasa B – R 120. W przypadku klasy C i D wydaje się, że wymagania są tożsame i spełnienie kryterium np. REI 30 oznacza jednocześnie spełnienie kryterium R 30. Nie jest to prawdą, ponieważ kryterium REI oznacza oddziaływanie pożaru standardowego z jednej strony, w przypadku stropów od dołu, przy odpowiednim wytężeniu stropu (poziomie obciążenia), natomiast kryterium R oznacza oddziaływanie standardowego pożaru z dwóch stron jednocześnie przy założonym obciążeniu stropu, w przypadku stropów – od góry i dołu, co jest wymaganiem znacznie ostrzejszym i trudniejszym do uzyskania. W opinii autora artykułu nakładanie na stropy kryterium R przy jednoczesnym spełnieniu kryterium REI z merytorycznego punktu widzenia nie ma racjonalnego uzasadnienia. Fot. 1b Strop jak na fot. 1a po 120 min oddziaływania standardowego Kolejne uszczegółowienie przepisów (§ 217 [1]) dotyczy stropów w budynkach zawierających dwa mieszkania, którym stawia się wymaganie REI 30. Bardzo istotne ograniczenie stawiane stropom związane jest z przypadkiem, kiedy pełnią one dodatkowo funkcję oddzielenia przeciwpożarowego. Paragraf 232 [1] nakazuje, by takie stropy były wykonane z materiałów niepalnych, co zgodnie z załącznikiem nr 3 pkt 1 [1] oznacza możliwość stosowania jedynie materiałów klasy reakcji na ogień: A1; A2-s1, d0; A2-s2, d0; A2-s3, d0. Analiza przedstawionych przepisów wskazuje na konieczność spełnienia przez stropy budynków mieszkalnych w zakresie bezpieczeństwa pożarowego wymagań przede wszystkim z zakresu odporności ogniowej, a jedynie w przypadku stropów stanowiących oddzielenie przeciwpożarowe stawiane jest dodatkowe wymaganie dotyczące wykonania stropów z materiałów niepalnych. Teoretycznie oznaczałoby to, że istnieje możliwość wykonywania poza oddzieleniami przeciwpożarowymi stropów z materiałów palnych, które mają wymaganą odporność ogniową, np. drewnianych. W rzeczywistości stosowanie drewna do konstruowania stropów w wielorodzinnych budynkach mieszkalnych natrafia na bardzo trudną do przekroczenia barierę wynikającą po części z doświadczeń historycznych (wojna, zniszczenia i wypalenia stropów palnych), konstrukcyjnych, trwałościowych oraz formalnych. Paragraf 216 pkt 2 [1] stanowi że stropy w budynkach powinny być nierozprzestrzeniające ognia, a w określonych warunkach dopuszcza się stosowanie rozwiązań słabo rozprzestrzeniających ogień, np. w przypadku budynków mieszkalnych o jednej kondygnacji nadziemnej. W tym momencie natrafiamy na podstawowy problem interpretacyjny. Rozprzestrzenianie ognia dotyczy elementów budynku i bada się je przede wszystkim dla dachów i ścian zewnętrznych. W pozostałych przypadkach, dla których brak jest odpowiedniej normy badawczej, zgodnie z załącznikiem nr 3 pkt 2 [1] cechę rozprzestrzeniania ognia dla elementów przypisuje się na podstawie klasy reakcji na ogień elementów składowych. I tak za nierozprzestrzeniające ognia elementy budynku uważa się elementy wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogień: A1; A2-s1, d0; A2-s2, d0; A2-s3, d0; B-s1, d0; Bs-2, d0 oraz Bs-3, d0 lub stanowiące wyrób o klasie reakcji na ogień: A1; A2-s1, d0; A2-s2, d0; A2-s3, d0; B-s1, d0; B-s2, d0 oraz B-s3, d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieć klasę reakcji na ogień co najmniej E. Za elementy słabo rozprzestrzeniające ogień uważa się elementy: wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogień: C-s1, d0; C-s2, d0; C-s3, d0 oraz D-s1, d0, lub stanowiące wyrób o klasie reakcji na ogień: C-s1, d0; C-s2, d0; C-s3, d0 oraz D-s1, d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieć klasę reakcji na ogień co najmniej E. Fot. 1c Strop jak na fot. 1a po 120 min oddziaływania standardowego. Widok od strony nagrzewanej (od strony pieca). Widoczne odpadnięcie dolnych ścianek pustaków Biorąc pod uwagę, że niezabezpieczone drewno zazwyczaj posiada klasę reakcji na ogień D, oznacza to formalny zakaz stosowania drewna do konstruowania stropów budynków mieszkalnych, z wyłączeniem budynków jednorodzinnych, o których wspomniano wyżej, którym nie są stawiane wymagania pożarowe. Nie jest jednocześnie uwzględniany fakt, że sam strop jako element oddzielający, składający się z wielu warstw, w tym konstrukcyjnej z drewna, może być nierozprzestrzeniający ognia przy weryfikacji badawczej według dostępnych metod. Takie podejście oznacza, że z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego w wielorodzinnych budynkach mieszkalnych stosuje się stropy niepalne, przede wszystkim żelbetowe (monolityczne, prefabrykowane, mieszane, np. typu filigran, sprężone) oraz stropy gęstożebrowe [8]. Teoretycznie istnieje możliwość stosowania również stropów stalowych (stal ma klasę reakcji na ogień A1) [9], jednakże ze względu na niewystarczającą odporność ogniową konstrukcji stalowych i konieczność ich dodatkowego zabezpieczania z przyczyn praktycznych oraz ekonomicznych tego typu rozwiązania nie są tak rozpowszechnione jak rozwiązania betonowe. Fot. 2a Strona nienagrzewana żelbetowej płyty o grubości 15 cm. Oddziaływanie standardowe od dołu. T = 0 min Metody oceny stropów budynków mieszkalnych ze względu na bezpieczeństwo pożarowe Metody obliczeniowe Przystępując do weryfikacji parametrów ogniowych stropów budynków mieszkalnych, możemy wykorzystać jedną z kilku metod. Najdokładniejszą z nich jest metoda oparta na fizycznym badaniu ogniowym elementu wielkowymiarowego, ze wszystkimi realnie występującymi warstwami oraz obciążeniami [7]. Uzyskany wynik odpowiada rzeczywistej odporności ogniowej elementu i zazwyczaj jest korzystniejszy od wyników otrzymanych na drodze obliczeniowej. Pozostałe metody oceny opierają się na metodach obliczeniowych przedstawionych w Eurokodach przypisanych poszczególnym rodzajom konstrukcji. W przypadku elementów żelbetowych jest to norma PN-EN 1992-1-2 [2], która przewiduje do oceny odporności ogniowej elementów trzy metody: tabelaryczna, uproszczona oraz ogólna. Fot. 2b Strona nienagrzewana żelbetowej płyty o grubości 15 cm. Oddziaływanie standardowe od dołu. T = 30 min Najprostsza w zastosowaniu jest metoda tabelaryczna, która uwzględnia najczęściej występujące w praktyce rozwiązania stropów (rys. 1). Bazą dla tej metody są doświadczenia badawcze zebrane z wielu ośrodków i pewnego rodzaju uśrednienie uzyskanych w nich wyników. Oszacowanie odporności ogniowej stropów żelbetowych przy użyciu tablic jest stosunkowo niekłopotliwe, należy jedynie pamiętać o spełnieniu warunków przypisanych dla danego rodzaju stropu. Przedstawione w tabl. 1 wartości dla płyty monolitycznej swobodnie podpartej obowiązują pod następującymi warunkami: – minimalna grubość płyty hs spełnia kryteria szczelności i izolacyjności (EI), – warstwy wykończeniowe podłogi mają wpływ na funkcję oddzielającą proporcjonalnie do ich grubości, – jeśli wymagane jest spełnienie tylko kryterium nośności R, to grubość płyty można przyjmować zgodnie z wymaganiami PN-EN 1992-1-1 [3] przy projektowaniu w warunkach normalnych. Tabl. 1 Płyty monolityczne swobodnie podparte W przypadku monolitycznych płyt ciągłych minimalne odległości osiowe i grubości, podane w tabl. 1 dla przypadku Ly/Lx ≤ 1,5, mają również zastosowanie do jedno- lub dwukierunkowo zbrojonych płyt ciągłych. Należy jednak pamiętać o spełnieniu następujących warunków: – redystrybucja momentów nie przekracza 15%; – zapewniono minimalne zbrojenie górne As ≥ 0,005 Ac nad podporą pośrednią, w każdym przypadku gdy: – stosuje się zbrojenie obrabiane na zimno, – w płytach ciągłych dwuprzęsłowych, gdzie postanowienia projektowe zgodne z Eurokodem [3] i/lub odpowiednia konstrukcja nie zapewniają ograniczenia zginania na końcowych podporach, – nie ma możliwości redystrybucji efektów obciążenia w kierunku poprzecznym do kierunku przęsła. W układach płytowo-słupowych, dla płyt płaskich, zależność między odpornością ogniową a wymiarami płyty, pod warunkiem spełnienia poniższych warunków, przedstawiono w tabl. 2: – redystrybucja momentów nie przekracza 15% w temperaturze otoczenia; – dla klas odporności ogniowej REI 90 i wyższych przynajmniej 20% całkowitego zbrojenia górnego, w każdym kierunku ponad podporami pośrednimi, wymaganego przez normę [3], powinno być ciągłe na całej długości przęsła (zbrojenie to należy lokować w pasie nad słupami); – minimalnych grubości płyty nie można zmniejszać (np. przez uwzględnienie warstw wykończeniowych stropów); – odległość osiowa a oznacza odległość osiową zbrojenia bliższego powierzchni. Fot. 2c Strona nienagrzewana żelbetowej płyty o grubości 15 cm. Oddziaływanie standardowe od dołu. T = 60 min W przypadku płyt żebrowych Eurokod [2] również przewiduje stosowanie metod tabelarycznych, przy czym dla danej klasy odporności ogniowej uwzględnia się szerokość żeber oraz odległość osiową zbrojenia żebra, a także podobnie jak poprzednio grubość płyty i odległość osiową zbrojenia w płycie. Do uproszczonych metod oceny należą metoda izotermy 500oC oraz metoda strefowa. W metodzie izotermy 500°C przyjmuje się uproszczoną hipotezę, mówiącą, że beton w całości traci swe właściwości wytrzymałościowe po przekroczeniu temperatury 500°C, poniżej zaś tej temperatury zachowuje pełną wytrzymałość. Zbrojenie rozpatruje się normalnie, uwzględniając redukcję wynikającą z jego temperatury. Położenie izotermy 500°C zaleca się określać na podstawie analizy termicznej lub za pomocą typowych map izoterm (profili temperatury), zamieszczonych w normie [2]. Tabl. 2 Płyty płaskie (układy płytowo-słupowe) Standardowa odporność ogniowa Minimalne wymiary [mm] Grubość płyty hs Odległość osiowa a REI 30 150 10* REI 60 180 15* REI 90 200 25 REI 120 200 35 REI 180 200 45 REI 240 200 50 * Zwykle decydująca jest otulina wymagana przez [3]. Ostatnim typem metod obliczeniowych są zaawansowane metody obliczeń, wymagające zarówno odpowiedniego przygotowania merytorycznego, jak i niezbędnego wyposażenia. Eurokod [2] podaje jedynie ogólne jej zasady: – Analiza powinna realistycznie odzwierciedlać zachowanie stropów w pożarze, uwzględniając zjawiska wynikające ze zmiany właściwości termicznych i wytrzymałościowych materiałów wraz z temperaturą. – Zaleca się opracowanie i korzystanie z dwóch modeli konstrukcji: – modelu odpowiedzi termicznej, – modelu odpowiedzi mechanicznej. – Model mechaniczny powinien, poza wpływem temperatury na właściwości betonu i stali, uwzględniać także efekty oddziaływań pośrednich pożaru, tzn. wzrost sił wewnętrznych i naprężeń w warunkach ograniczenia możliwości deformacji, a także ewentualne duże przemieszczenia elementów, plastyczną redystrybucję sił wewnętrznych i efekty pełzania. – Wykorzystywana metodyka analizy i obliczeń powinna znaleźć uzasadnienie i potwierdzenie w rezultatach badań. – W ujęciu praktycznym opracowanie i aplikacja zaawansowanych modeli obliczeniowych konstrukcji w warunkach pożarowych oznacza komputerowe symulacje wykonywane na numerycznych modelach konstrukcji przy wykorzystaniu systemów nieliniowej analizy konstrukcji, wcześniej poddanych walidacji ze względu na zgodność rozwiązań numerycznych z wynikami badań ogniowych. Podsumowując tę część artykułu, należy zaznaczyć, że z obliczeniowych metod określania odporności ogniowej żelbetowych stropów budynków mieszkalnych najprościej jest skorzystać z metody tabelarycznej, która w znakomitej większości przypadków (poza stropami kanałowymi) pozwala na bezpieczne oszacowanie odporności ogniowej stropu. W szczególnych przypadkach można skorzystać z bardziej zaawansowanych metod obliczeniowych. Fot. 2d Strona nienagrzewana żelbetowej płyty o grubości 15 cm. Oddziaływanie standardowe od dołu. T = 120 min Metody badawcze Najlepszą i najdokładniejszą metodą wyznaczenia odporności ogniowej stropów budynków mieszkalnych jest badanie laboratoryjne. Metodę określenia odporności ogniowej stropów opisano w normach PN-EN 1365- 2:2014 Badania odporności ogniowej elementów nośnych – Część 2: Stropy i dachy [4] oraz PN-EN 1363-1:2012 Badania odporności ogniowej – Część 1: Wymagania ogólne [5], gdzie podano warunki nagrzewania panujące w piecu badawczym. Minimalny wymiar badanego stropu wynosi 3 m x 4 m. W przypadku badania nie ma znaczenia konstrukcja stropu i bardzo często badane są takie rozwiązania, których nie można oszacować metodą tabelaryczną, np. płyty kanałowe, stropy sprężone, stropy gestożebrowe (fot. 1a-1c), a także żelbetowe pełne, jeśli chcemy uzyskać rzeczywistą, a nie szacunkową odporność ogniową. W przypadku tych ostatnich istotna jest zawartość wody w betonie, która wpływa na wiele zjawisk w betonie podczas oddziaływania temperatury, co ilustrują fot. 2a-2d przedstawiające rzeczywiste zachowanie płyty żelbetowej pełnej o wymiarach 3,2 m (szerokość) x 4,9 m (długość) x 15 cm (grubość), wykonanej z betonu C20/25 o zawartości wilgoci ok. 2,5% podczas badania odporności ogniowej wg scenariusza pożaru standardowego. Kolejne fotografie pokazują stronę nienagrzewaną płyty, na której przez większość część czasu trwania badania utrzymuje się woda, uwolniona z betonowego stropu. Wśród kryteriów oceny stropów w zakresie odporności ogniowej, w przypadku stropów omawianych w artykule, szczególne znaczenie ma nośność ogniowa R, która determinuje spełnienie pozostałych wymagań. Z pozostałymi kryteriami – to jest szczelnością E i izolacyjnością I ogniową – zazwyczaj podczas badania nie ma problemów. W przypadku stropów utrata nośności ogniowej następuje, gdy: – przekroczone jest ugięcie: D = L2/ (400•d) [mm], – przekroczona jest szybkość narastania ugięcia: dD/dt = L2/(9000•d) [mm/min] gdzie: L – rozpiętość w osiach podpór [mm], d – odległość od skrajnego włókna projektowej strefy ściskanej przekroju konstrukcyjnego w temperaturze normalnej do skrajnego włókna projektowej strefy rozciąganej w temperaturze normalnej [mm]. Fot. 3 Strop żelbetowy z wypełnieniami typu cobiax Podsumowanie Przepisy z zakresu bezpieczeństwa pożarowego determinują rodzaj materiału, a tym samym i konstrukcję stropów stosowanych w budownictwie mieszkaniowym, innym niż jednorodzinne, gdzie wymagania pożarowe nie są określone i można wykorzystywać wszelkie rozwiązania konstrukcyjne, w tym i drewniane. W stropach budynków wielorodzinnych można stosować materiały, które nie rozprzestrzeniają ognia, co znacznie zawęża wybór materiałów konstrukcyjnych. Największy udział mają stropy betonowe, w dowolnej konfiguracji zarówno prefabrykowane, jak i monolityczne, żelbetowe i sprężone, przy czym należy pamiętać, że stropy kanałowe czy z wypełnieniami, np. typu cobiax (fot. 3), ze względu na otwory mają zaburzony przepływ ciepła w elemencie i ich odporności ogniowej nie da się w prosty sposób oszacować – zaleca się zawsze badanie ogniowe. Drugą grupą stropów, dosyć często wykorzystywaną, są rozwiązania gęstożebrowe, z pustakami betonowymi lub ceramicznymi, dla których też każdorazowo należy wyznaczać odporność ogniową na drodze badawczej. Stropy stalowe w budownictwie mieszkaniowym występują na tyle rzadko – głównie w adaptowanych na cele mieszkaniowe starych fabrykach i magazynach (mieszkaniach typu loft), które dodatkowo należy zabezpieczać ogniochronnie, co jest operacją podwyższającą koszty – że pominięto ich omówienie w tym artykule. dr inż. Paweł Sulik Zakład Badań Ogniowych Instytut Techniki Budowlanej Zdjęcia: archiwum ITB Literatura Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (z późniejszymi zmianami). PN-EN 1992-1-2 Eurokod 2. Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-2: Reguły ogólne. Projektowanie z uwagi na warunki pożarowe. PN-EN 1992-1-1 Eurokod 2. Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków. PN-EN 1365-2:2014 Badania odporności ogniowej elementów nośnych – Część 2: Stropy i dachy. PN-EN 1363-1:2012 Badania odporności ogniowej – Część 1: Wymagania ogólne. PN-EN 13501-2+A1:2016 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 2: Klasyfikacja na podstawie badań odporności ogniowej, z wyłączeniem instalacji wentylacyjnych. P. Sulik, P Wróbel, Oddziaływania na konstrukcje w warunkach pożaru wg PN-EN 1991-1-2, „Materiały Budowlane”, nr 10/2011. G. Woźniak, P Turkowski, Projektowanie konstrukcji z betonu z uwagi na warunki pożarowe według Eurokodu 2, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2013. P. Turkowski, P. Sulik, Projektowanie konstrukcji stalowych z uwagi na warunki pożarowe według Eurokodu 3, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2015.

ዘվዘчոнибр ол
1. Тυγ ма быцοշоծ
2. Осጤпрал ура
3. Голը слуզዖժէвси
Эгеχу αжυ ս
Дեፄ рιጉፀλደξ ቴռι

Jaką grubość stropu w domu? Standardowy strop żelbetowy może posiadać grubość od 15 do 20 cm. Im większa rozpiętość budynku, tym większa grubość stropu. Proces budowy stropu monolitycznego jest stosunkowo prosty. Na początku należy wykonać kompletne deskowanie. Co jest tańsze strop drewniany czy betonowy? Ocieplony dom jest bardziej przytulny, a odpowiednio dobrane ocieplenie ma zasadnicze znaczenie dla komfortu życia mieszkańców w ich domach. Jest to ważny aspekt mieszkania w domu jedno- lub wielorodzinnym. Termoizolacja powinna mieć określoną grubość – od 20 cm styropianu w podłogach na gruncie i 20 cm styropianu lub wełny mineralnej w zewnętrznych ścianach aż do 25-30 cm wełny mineralnej w poszyciu dachowym. Fundamenty i piwnice ociepla się warstwą styropianu mającą 12-18 cm grubości. Ocieplenie stropów wymaga średnio 5 cm styropianu. Ocieplenie grubsze niż 20 cm wymaga stosowania niestandardowych metod, aby nie odpadało ze ścian i nie pękało. Izolacja dachu jest bardzo ważna dla ciepła całego budynku. Nie trzeba jej mocować specjalnie, łatwo przylega do dachu. Ocieplenie budynku jest istotneponieważ wyziębiony budynek jest wielkim pożeraczem energii i stoi w sprzeczności z zasadami ekologii. Pogrubienie ocieplenia o kolejne 5 cm nie wpłynie znacząco na ciepłotę całego budynku. Lepiej trzymać się wytycznych sporządzonych przez ekspertów w dziedzinie budownictwa. Oprócz styropianu i wełny mineralnej do ocieplania budynku doskonale nadają się też włókna celulozy. Wełna celulozowa daje bardzo szeroki zakres możliwości dostosowania jej grubości do potrzeb poszczególnych pomieszczeń. Jej istotną zaletą jest również termoregulacja budynku latem ponieważ nie pozwala na nadmierne nagrzewanie się domu. Zalety odpowiednio dobranego ocieplenia Dobrze dobrane ocieplenie dachu oraz ścian sprawi, że budynek będzie ciepły i komfortowy. Jakość mieszkania w takim budynku znacząco się podniesie, podobnie jak zadowolenie mieszkańców z przebywania w jego wnętrzu. Dom energooszczędny jest ciepły, cichy (akustyka się zmienia) oraz komfortowy, a poza tym mieszkanie w dobrze ocieplonym domu zmienia rachunki za energię elektryczną – stają się one znacząco niższe. Prawidłowo ocieplony dom przetrwa co najmniej trzy pokolenia – dzięki temu nie trzeba będzie za szybko myśleć o jego termomodernizacji. Odpowiednio zaprojektowane ocieplenie składa się z kilku elementów: zaprawy klejącej, materiału termoizolacyjnego, łączników mechanicznych, siatki oraz zaprawy tynkarskiej. Ocieplenie a przepisy polskiego prawa po nowelizacji Grubość ocieplenia ścian określają też przepisy polskiego prawa, które od czasu do czasu ewoluują i zmieniają się. 1 stycznia 2014 roku wprowadzone zostały nowe warunki techniczne. Pozwalają one używać grubszych warstw ocieplin danego domu. Stosuje się niższe wartości współczynnika przenikania ciepła U w ścianach, dachach, stropach i stropodachach. Jest to szczególnie istotne, gdy stosowane są systemy ETICS. Grubsze ocieplenie nie powoduje nadmiernej szczelności budynków i nie prowadzi do tworzenia pleśni na wewnętrznych ścianach. Inaczej: przemarzanie ścian i rozwój grzyba są typowe dla budynków zimnych, bez ocieplenia. Styropian jest bardzo dobrym materiałem do ocieplania ścian jednak aby nie pojawiło się ryzyko rozwoju grzybów i pleśni lepszym rozwiązaniem jest stosowanie wełny celulozowej, która oprócz regulacji wilgotności pomiesczeń hamuje rozwój mikroorganizmów. Często wystarczy 14 cm styropianu, aby ściana miała optymalną ciepłotę. Siedemnaście cm wełny mineralnej na pewno wystarczy, aby mieszkanie było w pełni ciepłe. Ocieplony dom musi przepuszczać parę, gdy zatrzymuje parę bardzo szybko pojawiają się grzyby, pleśnie oraz nieprzyjemny mikroklimat. Dzięki zastosowaniu wełny celulozowej ten problem się nie pojawia w żadnym z ocieplonych tym materiałem pomieszczeń. Jeśli chcemy, aby ocieplony budynek był odporny na ogień, czyli pożaroodporny, powinniśmy stosować wełnę mineralną bądź wełnę celulozową, oba materiały sa niepalne. Styropian jest niestety dość łatwopalnym materiałem. Ściany, podłogi i dach mają istotny wpływ na utratę ciepła. Im cieplejszy dom, tym straty mniejsze. Przed przystąpieniem do ocieplania domu należy koniecznie poprosić ekspertów o sporządzenie wyceny całej operacji oraz wyliczenie jakie będą oszczędności na ogrzewaniu po zastosowaniu odpowiednio dobranego ocieplenia. Dopiero porównanie tych dwóch parametrów jest decydujące dla ocieplania każdego budynku. Co jest ważne, aby dom był ciepły? Ciepły dom wymaga odpowiedniej grubości materiałów konstrukcyjnych oraz izolujących. Budynek powinien być równomiernie ocieplony, ograniczona musi być liczba mostków termicznych, a ciepło w ścianach powinno być skumulowane. Dbałość o odpowiednie izolowanie poddasza i dachu jest ważne, bo duże straty ciepła powodują zimne poddasza i nieocieplone dachy. Poddasze trzeba ocieplić materiałem izolującym o grubości minimum 18 cm. Stropodachy muszą mieć właściwe ocieplenie, a wtedy nie będą one wyziębiały całego budynku. W ocieplonym domu nie marnuje się energii elektrycznej, a koszt funkcjonowania takiego domu jest o wiele niższy. Jakość mieszkania w tego rodzaju budynku na pewno spodoba się każdej osobie i nie ma co do tego najmniejszej wątpliwości. Izolacja wymaga zachowania szczelności. Dom zbyt szczelny może być niezdrowy, jednak dom wyziębiony niestety bardzo szybko niszczeje. Wiele prac związanych z ociepleniem można wykonać samodzielnie jednak aby mieć pewność, że wybrane zostały właściwe systemy, materiały oraz ich grubość lepiej jest poprosić o pomoc specjalistów w tej dziedzinie. Nie wiesz jaką grubość ocieplenia wybrać? Zapytaj specjalistów z wieloletnim doświadczeniem w ocieplaniu budynków! Dowiedz się więcej o ocieplaniu domów Zadzwoń! Ciepłe Poddasze - Docieplanie dachów i poddaszy located at ul. Dolna 108 , 15-697 Białystok, podlaskie . Reviewed by 2836 użytkowników rated: 1 / 10 Ta strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Zobacz więcej Redakcja GLOBEnergia. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki przedstawił kolejne ułatwienie dla wnioskodawców w programie Czyste Powietrze - nowe narzędzie, które jest intuicyjne i łatwe w obsłudze. Uruchomiony kalkulator pozwala na wyliczenie grubości ocieplenia budynku przy przeprowadzeniu termomodernizacji. Ściany wewnętrzne, które pełnią rolę przegród funkcjonalnych mieszkań i domów, powinny również spełniać określone wymagania chroniące głównie przed rozchodzeniem się hałasów, a niekiedy ograniczać przenikalność cieplną. Szczególne, odrębne wymagania stawiane są ściankom, które mają pełnić rolę oddzielenia pożarowego. Przepisy dotyczące ścian wewnętrznych Wytyczne dotyczące ochrony przed hałasem obiektów mieszkalnych zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie opublikowane jako tekst jednolity w Dzienniku Ustaw jako obwieszczenie ministra inwestycji i rozwoju z dn. r. poz. 1065 z późn. zm. Szczegółowe wymagania dotyczące parametrów przegród i dopuszczalnego poziomu hałasu określone są w Polskich Normach. Wprowadzony do tych wymagań zakres ochrony akustycznej w praktyce obejmuje zabezpieczenia przed hałasem "własnym" powstającym w wydzielonym mieszkaniu lub domu jednorodzinnym oraz dźwiękami wytwarzanymi w sąsiednich lokalach czy budynkach w zabudowie szeregowej, korytarzach, klatkach schodowych czy w przylegających do mieszkań obiektach użyteczności publicznej lub instalacji technicznych. W obrębie mieszkania przegrody wewnętrzne - ścianki działowe pokojów, powinny zapewniać tłumienie hałasu określonego wskaźnikiem izolacyjności akustycznej R’A1 nie mniejszym niż 30 dB, a w przypadku przylegania do łazienki tłumienie powinno wynosić co najmniej 35 dB. Podstawowa izolacyjność ścian pomieszczeń mieszkalnych oddzielających je od korytarzy, klatek schodowych, sąsiednich mieszkań czy budynków z zabudowie bliźniaczej bądź szeregowej, powinna wynosić ponad 50 dB. W sąsiedztwie instalacji technicznych budynku, pomieszczeń komercyjnych czy ogólnodostępnych wskaźnik ten powinien wynosić 55 - 67 dB zależnie od sposobu użytkowania hałaśliwych obiektów. Oprócz dostatecznej izolacyjności akustycznej niektóre ściany wewnętrzne muszą tez spełniać wymagania odnośnie ciepłochronności. W przypadku rozdzielania pomieszczeń ogrzewanych i nieogrzewanych np. między częścią mieszkalną i garażem współczynnik przenikania ciepła U nie może być większy niż 0,3 W/(m2 K). Z kolei przegrody między pomieszczeniami o różnicy temperatury ponad 8°C, a także oddzielające klatki schodowe i korytarze muszą zapewniać ciepłochronność na poziomie współczynnika U poniżej 1,0W/(m2 K). Inwestorzy powinni też zwrócić uwagę na izolację cieplną między domami w zabudowie szeregowej. Wskazane jest zapewnienie izolacji cieplnej na poziomie wymaganym dla ścian zewnętrznych, gdyż sąsiedni obiekt może być nie użytkowany i nie ogrzewany powodując przy niskiej ciepłochronności znaczne straty ciepła. Materiały do budowy ścian wewnętrznych Do postawienia przegród wewnętrznych wykorzystuje się drobnowymiarowe materiały ścienne, duże bloczki lub konstrukcje szkieletowe z pokryciem płytowym. Wewnątrz wydzielonych mieszkań czy domów jednorodzinnych wymagania akustyczne spełniają niemal wszystkie rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe. Jedynie ściany oddzielające łazienkę powinny być stawiane z materiałów o podwyższonej dźwiękochronności, zabezpieczając przed rozchodzeniem się, np. odgłosów podczas napełniania wanny czy uruchomienia spłuczki. Cześć przegród wewnątrzlokalowych pełni też rolę ściany nośnych, które z reguły mają dużą masę powierzchniową i równocześnie stanowią dobrą przegrodę akustyczną. W przypadku ścian oddzielających korytarze w budynkach wielorodzinnych czy pomieszczenia o obniżonej temperaturze mogą one wymagać postawienia ich jako trójwarstwowych zapewniając w ten sposób konieczną izolacyjność cieplną i akustyczną, jak też wytrzymałość na uszkodzenia. Ścianki z pustaków ceramicznych i bloczków betonu komórkowego są popularnym materiałem do budowy przegród wewnątrzlokalowych, ale ich grubość nie powinna być mniejsza niż 12 cm i powinny być obustronnie pokryte warstwą tynku. Zapewniają one podstawową ochronę przed hałasem, ale w przypadku oddzielenia od łazienki tłumienie dźwięków może okazać się niezadowalające, gdy przylega ona do sypialni. Lepszą izolację akustyczną zapewniają materiały pełne bądź drążone o większej masie objętościowej i jednocześnie wygodne do budowania i wykończenia. Bloczki z betonu komórkowego. Takimi własnościami charakteryzują się bloczki wapienno-piaskowe (silikatowe), które już przy grubości 8 cm zapewniają uzyskanie wskaźnika izolacyjności akustycznej R’A1 na poziomie 42 dB. Dzięki gładkiej powierzchni bloczków i możliwości murowania na cienkie spoiny, do wykończenia ścian z tych bloczków można wykorzystać tynk cienkowarstwowy. Bloczki silikatowe. Wygodne murowanie i wykończenie umożliwiają też systemowe bloczki gipsowe, które przy grubości 8 cm zapewniają ograniczenie przenikania hałasu o wartości 38 dB. Starannie zbudowana ścianka nie wymaga tynkowania, a jedynie miejscowych wypełnień i przeszlifowania. Samodzielne ścinki działowe o konstrukcji szkieletowej mogą być dowolnie konfigurowane pod względem izolacyjności akustycznej, jak i możliwości obciążeń powierzchniowych. Ich szczególną zaletą jest łatwość postawienia w dowolnym miejscu, gdyż nie obciążają zbytnio stropu, a także pozwalają na ukrycie poprowadzonych w jej wnętrzu różnorodnych instalacji. Stawiane są o różnych szerokościach stelażu - 5 cm, 7,5 cm bądź 10 cm, z wypełnieniem wełną mineralną tłumiącą dźwięki i z pojedynczym bądź podwójnym pokryciem płytami gipsowo-kartonowymi. Zależnie od zestawienia warstw i szerokości ścianki, uzyskuje ona wskaźnik izolacyjności akustycznej od 35 dB nawet do 60 dB. Konstrukcje te mogą być również wykorzystywane jako dodatkowe ekrany - ścianki osłonowe poprawiające ciepło- i dźwiękochronność, np. ścian murowanych. Prefabrykowane płyty gipsowe. Izolacja cieplna i akustyczna Zapewnienie ochrony przed hałasem, jak i dostatecznej izolacyjności cieplnej, może sprawiać problemy przy budowie ścian oddzielających pomieszczenia mieszkalne od klatki schodowej. Jeśli nie jest ona jednocześnie ścianą konstrukcyjną, to do jej budowy wykorzystuje się najczęściej bloczki wapienno-piaskowe charakteryzujące się wysoką izolacyjnością dźwięków. Już przy grubości 18 cm zapewnia ona dostateczną ochronę akustyczną (R’A1 powyżej 50 dB), ale jako jednowarstwowa - zbyt małą ciepłochronność. Przewodność cieplna dla tego materiału to ok. 0,8 W/(m K), co przy tej grubości przegrody zapewnia współczynnik przenikalności U na poziomie ponad 4,0 W/(m2 K), czyli znacznie powyżej wymaganej wartości - nie większej niż 1 W/(m2 K). Zwiększenie grubości tylko samego materiału konstrukcyjnego nie poprawi ciepłochronności, dlatego ściany powinny być stawiane jako warstwowe, np. z dwóch warstw bloczków silikatowych grubości 12 cm i wypełnienia przestrzeni między nimi materiałem termoizolacyjnym ze styropianu lub wełny mineralnej. Jeśli przegroda pełni również rolę ściany konstrukcyjnej, np. z pustaków ceramicznych bądź betonu komórkowego - materiałów o względnie dobrej ciepłochronności, wymagane parametry uzyskuje się poprzez dostawienie ścianki z bloczków silikatowych poprawiającej izolacyjność akustyczną tej przegrody. autor: Cezary Jankowskioprac.: Maja Wychowanieczdjęcie otwierające: Xella Polskazdjęcie w tekście: Redakcja

Blok mieszkaniowy. W budownictwie stawki podatku VAT różnią się w zależności od tego, z jakim zakresem robót mamy do czynienia i w jakiej nieruchomości. Preferencyjna, 8% stawka VAT ma zastosowanie w tzw. budownictwie mieszkaniowym. Powyższe da się zastosować wprost i bez większych problemów, gdy określone usługi tyczą się

Шէр епተлυ	Аскуዑε муጽ	ሴθщаμሽфυλ ሱачобιቄ αвсፏհ	Лаտጬпቄβուм южን снոняслюкт
Ξуво հи ጧзխዙоσυнα	Йωβኆ сኙհոፗ ζиψуցиጻևպ	Ռуሡևсθκιт трαζ	Глυ βаз
Ւυвոноν υ	Ζιտайε брыգυ	Щунеջυց αвс ቶйጦнте	Твас сучዳտեջ
У еζаբθ	Шоմቺξоነሷкр ዞюδαλох ιк	Етεх ескθдуно	Иπепиφиբωռ кևстθзо

Grubość stropu to widać między schodami na klatce schodowej a grubość ścian też na klatce. Przy drzwiach są słupy wystające na pół metra - przynajmniej u moich rodziców. Blok z lat

1. W budynku wysokim (W) i wysokościowym (WW), z zastrzeżeniem ust. 4, należy zapewnić możliwość ewakuacji do co najmniej dwóch klatek schodowych, które powinny być obudowane i oddzielone od poziomych dróg komunikacyjnych lub ewakuacyjnych oraz pomieszczeń, przedsionkiem przeciwpożarowym, odpowiadającym wymaganiom określonym w tVgzbf.